30/9/11

Λέμε ΟΧΙ στη φοροκάρτα που αρχίζουν να μας σερβίρουν από τη Δευτέρα

Ξεκινάει τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου η διάθεση της φοροκάρτας από τις τράπεζες. Η προμήθεια και η χρήση της είναι προς το παρόν προαιρετική. Όπως όμως όλα δείχνουν η φοροκάρτα θα χρησιμοποιηθεί από τις αρχές του 2012 υποχρεωτικά ως μοναδικός τρόπος συγκέντρωσης αποδείξεων ώστε ο φορολογούμενος να απαλλάσσεται από την επιβολή επιπλέον φορολόγησης. Το Υπουργείο Οικονομικών έχει μάλιστα ήδη θέσει σε λειτουργία ειδική ιστοσελίδα μέσω της οποίας θα γίνεται η ενεργοποίηση της φοροκάρτας (θα μπορεί να γίνει και μέσω SMS). Είναι χαρακτηριστικό πως στο μικρό εισαγωγικό κείμενο της ιστοσελίδας αυτής γίνεται προσπάθεια να καταδειχτεί ότι η φοροκάρτα είναι «ασφαλής», και «δεν γίνεται καταγραφή των συνηθειών του καταναλωτή αλλά καταγράφεται μόνο το συνολικό ύψος των αγορών του». Τονίζεται επίσης ότι η κάρτα είναι «ανώνυμη» και ότι «Το Υπουργείο Οικονομικών λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για την προστασία των δεδομένων των πολιτών». Τέλος σημειώνεται ότι η φοροκάρτα «συμβάλλει στην εθνική δράση για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών».
Είναι προφανές ότι επιχειρείται... με το πρόσχημα της πάταξης της φοροδιαφυγής επιβολή πλήρους ελέγχου των οικονομικών και προσωπικών στοιχείων των πολιτών. Απαιτείται μαζική άρνηση παραλαβής της φοροκάρτας όχι μόνο τώρα που η παραλαβή της είναι προαιρετική αλλά ακόμη και όταν θα καταστεί αυτή υποχρεωτική. Είναι απύθμενο το βαρέλι του θράσους της χρεωκοπημένης κυβέρνησης που μαζί με τον όλεθρο στον οποίο οδηγεί τη χώρα θέλει να οδηγήσει σε ηλεκτρονικές φυλακές και τους πολίτες της. Η απάντηση στα ηλεκτρονικά παιχνιδάκια των Βενιζέλου και Παπανδρέου δήθεν για την πάταξη της φοροδιαφυγής είναι: ΟΧΙ δεν θα παραλάβουμε τη φοροκάρτα σας. Ξέρουμε να λέμε και ΟΧΙ γιατί δεν μοιάζουμε με σας, που μάθατε δουλικά να υποκλίνεστε στους ευρωπαίους λέγοντας ΝΑΙ και πάλι ΝΑΙ σε ό,τι κι αν σας πουν και να κάνετε μετάνοιες στην τρόικα θερμοπαρακαλώντας την να έρθει πάλι πίσω.

Μήπως κάποιοι ταγοί τῆς Ὀρθοδοξίας συγκαταλέγονται στούς θιασῶτες τῆς θεωρίας ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες κατέχουν ἕνα τμῆμα τῆς ἀλήθειας;

Ο "Ορθόδοξος Παρατηρητής" επισημαίνει στον "Ορθόδοξο Τύπο" της 30ης/9/2011 
ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ κινήσεις βρίθουν ἀπό τούς σύγχρονους θρησκευτικούς ἡγέτες, χαράζοντας τόν δρόμο, μέσῳ τῆς “ἀγαπολογίας”, γιά τήν ἐπιβολή μίας Πανθρησκείας, ὅπου θά ἔχουν διαρραγεῖ τά στεγανά συλλήβδην τῶν θρησκειῶν, καθώς καί τῶν διαφόρων ὁμολογιῶν, πού τίς ἀπαρτίζουν.
Ἀπό αὐτόν τόν χορό τῶν Οἰκουμενιστῶν δέν μποροῦσε νά ἀπουσιάζει ὁ μέγας αἱρεσιάρχης Πάπας, ὁ ὁποῖος κατά τήν ἐπίσκεψή του στή γενέτειρά του, τήν Γερμανία διατράνωσε τήν μεγάλη του ἐπιθυμία γιά συνεργασία Χριστιανῶν και Μουσουλμάνων, ὥστε νά οἰκοδομηθεῖ ἕνας καλύτερος κόσμος, ὅπως χαρακτηριστικά εἶπε, μετά τήν συνάντησή του μέ μουσουλμάνους ἡγέτες στό Βερολίνο... Ἐπίσης μεταξύ ἄλλων τόνισε: “Μποροῦμε νά προσφέρουμε σε πολλούς σημαντικούς τομεῖς τῆς κοινωνίας. Σκέφτομαι, γιά παράδειγμα, τήν προστασία τῆς οἰκογένειας βασισμένη στό γάμο, τόν σεβασμό στή ζωή σέ κάθε φάση τοῦ φυσικοῦ κύκλου ἤ τήν προώθηση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Ἐμεῖς οἱ πιστοί ἔχουμε μία ἰδιαίτερη συνεισφορά στή δημιουργία ἑνός καλύτερου κόσμου, ἀναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ὅτι ἄν θέλουμε νά εἶναι ἀποτελεσματικές οἱ πράξεις μας πρέπει νά ἐξελιχθοῦμε μέσα ἀπό τόν διάλογο καί τόν ἀμοιβαῖο σεβασμό”.
Καί ἐρωτοῦμε τόν κ. Βενέδικτο: ἔχει διαβάσει τό Κοράνι ποτέ ὥστε νά δεῖ σέ τί ἀξίες βασίζεται; Νά δεῖ τή θέση τῆς γυναίκας καί πῶς ἐφαρμόζεται ἡ κοινωνική δικαιοσύνη στά ἀραβικά κράτη (λιθοβολισμοί,ἀκρωτηριασμοί γιά παραπτώματα πολιτῶν κ.ἄ). Πῶς θά δημιουργηθεῖ ὁ “καλύτερος κόσμος”, ὅταν ἡ Μουσουλμανική θρησκεία βασίζεται στήν βία και θεωρεῖται μέσο, ὥστε νά γευθεῖ ὁ πιστός μουσουλμάνος τόν “Παράδεισο”, τό νά σκοτώνει ἄπιστο;

Βέβαια τό μεγαλύτερο σφάλμα ἀποδίδεται στούς ταγούς τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι συνδιαλέγονται καί κάνουν ἀνοίγματα ὄχι μόνο μέ τόν μέγα Οἰκουμενιστή Πάπα, ἀλλά καί μέ τούς Προτεστάντες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χάσει κάθε ἐπαφή με τήν ὀρθή ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (ἀπάρνηση τῆς Ἱερᾶς Παράδοσης κ.λπ). Τελικά μήπως κάποιοι ταγοί τῆς Ὀρθοδοξίας συγκαταλέγονται στούς θιασῶτες τῆς θεωρίας ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες κατέχουν ἕνα τμῆμα τῆς ἀλήθειας καί πρέπει νά ἑνωθοῦν, ὥστε νά ἑνωθοῦν μέ τή σειρά τους καί τά τμήματα τῆς ἀληθείας γιά νά ἀπαρτισθεῖ τό ὅλον, ὅπως πρεσβεύει ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων

Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα,
Μέ τόν Νόμο 3984/27.6.2011 πού ἐψηφίσθη ἀπό τήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων ρυθμίζεται, μέ ἀρχές πού ἀπάδουν στήν ἰδιοπροσωπεία τοῦ Γένους μας καί τήν ἱερότητα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τό πολυσήμαντο θέμα τῆς δωρεᾶς καί μεταμοσχεύσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀργάνων. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὑπέβαλε κατά τήν διαβούλευση τοῦ εἰρημένου Νόμου θέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιαστικῆς βιοηθικῆς οἱ ὁποῖες προδήλως περιφρονήθησαν καί ἑπομένως διά τό μέγιστο αὐτό θέμα καθηκόντως ὀφείλομε νά ἐνημερώσωμε τούς πάντας καί νά καταδείξωμε οἱ Ἱεράρχαι τήν καταφανῆ διάστασι τοῦ ψηφισθέντος Νόμου μέ τήν ἀνθρώπινη ὀντολογία, τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί τήν θεόσδοτη ἀνθρώπινη ἐλευθερία... Ἐν συνεχείᾳ τῇ συμβολῇ τῆς ἐργασίας εἰδικῶν, ἤτοι τῶν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου-Ἰατροῦ Λουκᾶ Τσιούτσικα, Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεβυτέρου Στεφάνου Στεφοπούλου καί Πανοσιολ. Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου παρατηροῦμεν ὅτι:

"Α'. Θεολογία - Ἀνθρωπολογία

1. Κατὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴν φύση τοῦ εἶναι σύνθετο, μεικτό, ὄν. Πλάσθηκε κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὴν ψυχή, ποὺ συνιστᾶ τὸ πνευματικὸ μέρος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν ἐντάσσει στὸν πνευματικὸ κόσμο, καὶ ἀπὸ τὸ σῶμα, μὲ τὸ ὁποῖο ἐντάσσεται στὸν ὑλικό, αἰσθητὸ κόσμο. Εἶναι μείξη καὶ κράση πνεύματος καὶ ὕλης, «σύνδεσμος τῆς ὁρατῆς καὶ ἀοράτου φύσεως». Καὶ τὸ μὲν σῶμα εἶναι ὑλικό, σύνθετο καὶ φθαρτό, ἡ δὲ ψυχὴ εἶναι «οὐσία ζῶσα, ἁπλή, ἀσώματος, σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς κατ' οἰκείαν φύσιν ἀόρατος, λογικὴ τὲ καὶ νοερά, ἀσχημάτιστος... ἀθάνατος» (Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός). Ἑπομένως ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ἁπλὴ βιολογικὴ ἐνέργεια τοῦ σώματος, ὅπως εἶναι τῶν ζώων, τὰ ὁποία γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ εἶναι θνητόψυχα, δὲν ἐπιβιώνουν μετὰ τὸν σωματικὸ θάνατο, ἀλλὰ εἶναι κτιστή, οὐσία ἀθάνατη μὲ δική της ἐνέργεια. Ὁ θάνατος δὲν εἶναι παντελὴς ἐξαφάνιση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, ἄλλα χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα, τὸ ὁποῖο στὴ συνέχεια, φθείρεται καὶ διαλύεται, ἐνῶ ἡ ψυχὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ ἐνεργεῖ• «Οὐχ ἡ ψυχὴ ἐστιν ἡ ἀποθνήσκουσα, ἀλλὰ διὰ τὴν ταύτης ἀναχώρησιν ἀποθνήσκει τὸ σῶμα» (Μ. Ἀθανάσιος).

2. Σχετικὰ μὲ τὸν χρόνο τῆς ἑνώσεως τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἡ Ἐκκλησία δέχεται ὅτι δημιουργοῦνται συγχρόνως• «Ἅμα δὲ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ πέπλασται, οὐ τὸ μὲν πρῶτον, τὸ δὲ ὕστερον» (Ἄγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός). Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν πλάση κάθε νέου ἀνθρώπου• τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ συνυπάρχουν «ἐξ ἄκρας συλλήψεως». Συνεπῶς τὸ ἔμβρυο εἶναι πλήρης ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος, καὶ πρὶν ἀπὸ τὸν σχηματισμὸ καὶ τὴ λειτουργία τοῦ ἐγκεφάλου. Αὐτὸ καταδεικνύει ὅτι, ὄχι μόνο ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ἄλλα καὶ ἡ παντελὴς ἔλλειψη τοῦ ἐγκεφά-λου δὲν συνεπάγονται ὅτι ὁ εὑρισκόμενος στὶς καταστάσεις αὐτὲς ἄνθρωπος παύει νὰ εἶναι ἔμψυχο καὶ ζωντανὸ ὄν.

3. Σχετικὰ μὲ τὸ ποὺ βρίσκεται καὶ πὼς ἐνεργεῖ ἡ ψυχὴ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διδάσκουν ὅτι ἡ ψυχὴ δὲν ἑδρεύει σὲ συγκεκριμένο ὄργανο, ἀλλὰ εὑρίσκεται σὲ ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ σώματος, ζωοποιοῦσα καὶ κινοῦσα τὰ μέλη. Κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ ἡ ψυχὴ «συνέχουσα τὸ σῶμα, ὅ καὶ ἐκτίσθη, πανταχοῦ τοῦ σώματος ἐστίν, οὐχ ὡς ἐν τόπω οὐδ' ὡς περιεχομένη, ἀλλ' ὡς συνέχουσά τε καὶ περιέχουσα καὶ ζωοποιοῦσα τοῦτο, κατ' εἰκόνα καὶ τούτ' ἔχουσα Θεοῦ», κατὰ δὲ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνὸ «ὀργανικῶ κεχρημένη σώματι καὶ τούτῳ ζωῆς αὐξήσεως τὲ καὶ αἰσθήσεως καὶ γεννήσεως παρεκτική».

4. Βιολογικὴ ζωὴ χωρὶς τὴν ὕπαρξη τῆς ψυχῆς μέσα στὸ σῶμα δὲν νοεῖται. Στὴν περίπτωση ἀποκοπῆς, καταστροφῆς ἢ νεκρώσεως ἑνὸς ζωτικοῦ ὀργάνου, ὅποτε ὁ ἄνθρωπος ἐπιβιώνει μὲ ὑποστηρικτικὲς ἐνέργειες, ἐξακολουθεῖ ἡ ψυχὴ νὰ παραμένει συνδεδεμένη μὲ τὸ σῶμα καὶ νὰ ἐνεργεῖ σὲ ἄλλα σωματικὰ ὄργανα. Στὴν κατάσταση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ἡ ἰατρικὴ κατορθώνει μὲ τὴ βοήθεια τῆς τεχνολογίας νὰ διατηρεῖ τὴ βιολογικὴ ζωή, ἀφοῦ ὁ ὑπόλοιπος ὀργανισμός, πλὴν τοῦ ἐγκεφάλου, λειτουργεῖ. Ἡ διατήρηση τῆς βιολογικῆς ζωῆς προϋποθέτει τὴν ὕπαρξη τῆς ψυχῆς μέσα στὸ σῶμα καὶ δείχνει ὅτι δὲν λύθηκε ἀκόμη ὁ μεταξύ τους δεσμός, δὲν ἐπισυνέβη δηλαδὴ ὁριστικῶς καὶ καθ' ὁλοκληρίαν ὁ θάνατος. Συνεπῶς ἡ διακοπὴ τῆς ὑποστηρικτικῆς λειτουργίας, ἀκόμη καὶ μὲ τὴν συγκατάθεση τοῦ ἀσθενοῦς, πολὺ περισσότερο ἡ λήψη ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση ἀπὸ τοὺς «ἐγκεφαλικὰ νεκρούς», ἀποτελοῦν ἐνεργητικὴ πρόκληση θανάτου, ἡ ὁποία κατὰ τὴν κανονικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἰσοδυναμεῖ μὲ φόνο, καὶ μάλιστα ἀσθενοῦς καὶ ἀνυπερασπίστου ἀνθρώπου κατ' ἀναλογίαν πρὸς τὴν ἔκτρωση τῶν ἐμβρύων.

5. Εἰδικώτερα, κατὰ τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή, ἡ ψυχὴ φανερώνεται μὲ τὸ νὰ ἐνεργεῖ πάνω στὰ μέλη τοῦ σώματος, ἀνάλογα μὲ τὴν δυνατότητα ποὺ ἔχουν. Κάθε σωματικὸ ὄργανο δέχεται ἐκείνη τὴν ψυχικὴ ἐνέργεια, τὴν ὁποία ἐκ φύσεως ἔχει τὴ δύναμη νὰ ἐκφράσει. Ὅταν δὲ κάποιο ὄργανο ὑποστεῖ βλάβη, ἁπλῶς παύει νὰ ἐκφράζεται ἡ ἀντίστοιχη λειτουργία τῆς ψυχῆς. Ἔτσι, ὅταν στὸν ἐγκεφαλικὸ θάνατο τὸ νευρικὸ σύστημα, σὲ ποικίλο βαθμό, δὲν λειτουργεῖ, δὲν μποροῦμε βέβαια νὰ ἀντιληφθοῦμε τὶς σκέψεις ἢ τὰ συναισθήματα, αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποκλείει τὴν ὕπαρξή τους στὸ χῶρο τῆς ψυχῆς. Τὸ περιεχόμενο τῆς συνείδησης παραμένει, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχει ἀδυναμία νὰ ἐκφρασθεῖ. Στὸν «ἐγκεφαλικὰ νεκρὸ» καταργεῖται μὲν ὁ προφορικὸς λόγος, ὄχι ὅμως ὁ ἐνδιάθετος, οὔτε οἱ ἄδηλοι λόγοι. Μὲ ἄλλα λόγια, συνεχίζει νὰ «ἐργάζεται» ἡ νοερὰ του ἐνέργεια.

6. Κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Δαμασκηνὸ μέρος τῆς ψυχῆς, «τὸ καθαρώτατον», εἶναι ὁ νοῦς, τοῦ ὁποίου ἡ μὲν οὐσία εὑρίσκεται στὴν σαρκικὴ καρδιά, χωρὶς νὰ περικλείεται ἀπὸ αὐτὴν σὰν σὲ ἀγγεῖο, οὔτε πολὺ περισσότερο νὰ ταυτίζεται μὲ αὐτήν, ἀλλὰ ἁπλῶς τὴν χρησιμοποιεῖ ὡς ὄργανο καὶ ὄχημα, ἡ ἐνέργειά του ὅμως στὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο εὑρίσκεται στὸν ἐγκέφαλο• στὸν κατὰ φύσιν ἄνθρωπο πρέπει νὰ ἐπανέλθει ἡ ἐνέργεια τοῦ νοῦ στὴν οὐσία της, στὴν καρδιά, ὥστε νὰ παύσει ἡ διάχυση, νὰ ἑνοποιηθεῖ ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸ Θεό.
7. Αὐτὴ ἡ πνευματικὴ καρδιά, «ὁ κρυπτός της καρδίας ἄνθρωπος» (Ἀπ. Πέτρος), εἶναι ὁ χῶρος στὸν ὁποῖο ἀναπτύσσεται ὅλη ἡ πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖ ἐνοικεῖ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ τὸν καταστήσει «ναὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ἀπ. Παῦλος). Ἐκεῖ οὐσιώνεται καὶ ὑποστασιοποιεῖται τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, τὸ ὁποῖο ὁλοκληρώνεται, ὅταν ὁ ἄνθρωπος φθάσει στὸ «καθ' ὁμοίωσιν». Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ αὐτὴ πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ζωὴ συνειδητὴ καὶ χαρισματική, μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλο καὶ τὶς λειτουργίες του.

8. Ἡ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι ἀνιδιοτελής, συνειδητή, καὶ ἔχει τὸν χαρακτήρα τῆς θυσίας. Δὲν ἐκτιμᾶται μὲ τὴν ἀντικειμενικὴ ἀξία τοῦ προσφερομένου ἢ μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει αὐτὸ γιὰ τοὺς ἀποδέκτες του, ἀλλὰ μὲ τὸ πόσο στοιχίζει στὸν δότη ἡ προσφορά του, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα διδάσκει ὁ Χριστὸς γιὰ τὸ δίλεπτο τῆς χήρας, μὲ τὸ ἐὰν δηλαδὴ στερεῖται κανεὶς κάτι ποὺ τοῦ εἶναι χρήσιμο, ἐὰν θυσιάζει κάτι χρήσιμο αὐτός, γιὰ νὰ ὠφεληθεῖ ὁ ἄλλος. Ἐὰν ὅμως ὁ «ἐγκεφαλικὰ νεκρὸς» εἶναι νεκρός, ἡ προσφορὰ τῶν ὁποιωνδήποτε ὀργάνων του στερεῖται τοῦ χαρακτήρα τῆς ἀγάπης, ἐφ' ὅσον αὐτὴ δὲν τοῦ στοιχίζει τίποτε, γιατί προσφέρει ἄχρηστα γι' αὐτὸν ὄργανα, δὲν στερεῖται οὔτε θυσιάζει κάτι χρήσιμο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Πρόκειται γιὰ πράξη συμφεροντολογική, ἰδιοτελῆ καὶ ἐγωιστική, διότι περιμένει κανεὶς ἀμοιβὲς καὶ ἀνταπόδοση ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, χωρὶς νὰ στερηθεῖ ἢ νὰ θυσιάσει κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Ἀντίθετα οἱ ἀρετὲς τῆς θυσίας καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον ἐφαρμόζονται ἀπόλυτα στὴν προσφορὰ ὀργάνων ἀπὸ ζῶντες δότες, ὅταν πρόκειται γιὰ διπλὰ ὄργανα καὶ ἱστούς ὅπως καί στήν αἱμοδοσία. Προσφέρουν τότε θυσιάζοντες καὶ ἐλαττούμενοι.
9. Δὲν ὑπάρχει μέχρι σήμερα ἀπόλυτη ὁμοφωνία τῶν ἰατρῶν διεθνῶς γιὰ τὸν «ἐγκεφαλικὸ θάνατο». Πολλοὶ ἰατροὶ ἔχουν ἀναπτύξει ἔγκυρη καὶ συγκροτημένη ἐπιχειρηματολογία, περὶ τοῦ ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὸς θάνατος» δὲν συνιστᾶ τὸν βιολογικὸ θάνατο. Ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποκαταστήσει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ παρεμποδίσει τὴν θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τῶν Ἁγίων πρὸς ἐπανόρθωση καὶ θεραπεία ὁποιασδήποτε σωματικῆς βλάβης, ἀκόμη καὶ ἐγκεφαλικῆς; Θὰ δεχθεῖ καὶ θὰ νομιμοποιήσει ἡ Ἐκκλησία ἕναν διαφορετικὸ θάνατο ἀπὸ αὐτὸν ποὺ διδάσκει ἐπὶ αἰῶνες, στηριζόμενη στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὴν Πατερικὴ Παράδοση, παρασυρόμενη ἀπὸ ἐπισφαλεῖς παραδοχὲς καὶ προσβάλλουσα τὸ «φοβερώτατον μυστήριον τοῦ θανάτου»; Θά κλείσωμε τά μάτια μας μπροστά στίς καταγεγραμμένες διεθνῶς ἀνανήψεις θεωρουμένων ὡς ἐγκεφαλικά νεκρῶν;
10. Ἡ Χριστιανικὴ Ἠθική, δεχόμενη τὴν ἀλήθεια ὅτι κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου εἶναι μόνον ὁ Θεός, ἐπαινεῖ κάθε ἰατρικὴ προσπάθεια, ὑπὲρ τῆς θεραπείας τῶν πάσης φύσεως ἀσθενειῶν• πιστεύουσα ὅτι ἡ ζωὴ εἶναι ἀγαθὸ ὑπέρτατης ἀξίας, περιμένει ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς νὰ ἐργάζωνται μέχρι τέλους πρὸς διάσωση τῆς ζωῆς κάθε ἀνθρώπου, ἔστω καὶ ἀνιάτως πάσχοντος καὶ ὑποφέροντος ἀπὸ τοὺς πόνους, ἔστω καὶ ἐὰν ἔχουν νεκρωθεῖ ζωτικά του ὄργανα, ὅπως ὁ ἐγκέφαλος. Ἡ ἀσθένεια καὶ ὁ πόνος παίζουν σπουδαῖο παιδαγωγικὸ καὶ σωτηριώδη ρόλο καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐμπιστοσύνη στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
11. Ἡ ἔννοια τῆς «εἰκαζομένης συναινέσεως» τοῦ ἀσθενοῦς πού ἐφευρίσκεται μέ τόν νέο νόμο καί εἰσάγεται κατά πρόδηλο παράβαση τῶν ἄρθρων 2 παραγρ. 1 καί 5 παραγρ. 1 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος τίθεται σέ ἰσχύ ἀπό 1/6/2013 καί ἀποτελεῖ αὐθαίρετη κατάλυση τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ εἰκαζομένη συναίνεση βρίσκεται σέ ἀπόλυτη ἀντίθεση μέ τήν δωρεά ὀργάνων ἡ ὁποία εἶναι αὐτόβουλη πράξη πού δέν εἰκάζεται ὅπως δέν εἰκάζεται καί ἡ συναίνεση. Ἡ εἰκαζομένη συναίνεση ἑστιάζεται στόν λήπτη καί ἀδικεῖ τήν πράξη τοῦ δότη τόν ὁποῖο μεταμορφώνει ἀπό πρόσωπο πού ἀβίαστα δωρίζει σέ ἄτομο ἀπό τό ὁποῖο αὐθαίρετα ἀφαιροῦμε καί ὁδηγεῖ σέ τραγική ἐκκοσμίκευση πού θὰ διευκολύνη σέ περαιτέρω ἀμφισβήτηση τῶν ἠθικῶν φραγμῶν, σὲ σχετικοποίηση τῶν ἀφθάρτων καὶ αἰωνίων ἀληθειῶν μὲ τὴν θεοποίηση τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας καὶ σὲ ὑποκατάστα-ση τῆς Ὀρθόδοξης ἀπὸ τὴν «μηχανιστικὴ ἀνθρωπολογία».

Β' Ἰατρικὲς θέσεις

1. Ἡ ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, ἡ ὁποία τὸ πρῶτον εἰσήχθη στὴν ἰατρικὴ ὁρολογία καὶ πρακτικὴ τὸ 1968 ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Harvard, (Χάρβαρντ) καὶ τὰ κριτήρια διαγνώσεώς του εἶναι μεταβαλλόμενα μὲ τάση περιορισμοῦ τους. Ἔτσι ἀρχικὰ περιελάμβανε τὴν κατάπαυση τῶν λειτουργιῶν ὅλου του νευρικοῦ συστήματος, κεντρικοῦ καὶ περιφερικοῦ. Τὸ 1981 ἡ ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων του Προέδρου τῶν ΗΠΑ μὲ τὸν ἑνιαῖο ὁρισμὸ τοῦ θανάτου περιόρισε τὴν ἔννοιά του στὴ μὴ ἀναστρέψιμη παύση ὅλων τῶν λειτουργιῶν τοῦ ἐγκεφάλου, ἐνῶ ἀπὸ τὸ 1973 στὴ Μ. Βρετανία καὶ ἀπὸ τὸ 1985 στὴν Ἑλλάδα γίνονται ἀποδεκτὰ τὰ κριτήρια τῆς Minnesota (Μιννεσότα), μὲ τὰ ὁποία ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος περιορίζεται στὴ μὴ ἀναστρέψιμη βλάβη τοῦ ἐγκεφαλικοῦ στελέχους.

2. Οἱ λόγοι ἀντικαταστάσεως τῶν κλασικῶν κριτηρίων προσδιορισμοῦ τοῦ θανάτου, ποὺ ἦσαν ἡ μὴ ἀναστρέψιμη διακοπὴ τῆς ἀναπνευστικῆς καὶ καρδιακῆς λειτουργίας, μὲ τὸ κριτήριο τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ὁμολογεῖται ἀπερίφραστα ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Harvard πὼς ἦταν

α) ὅτι οἱ ἐγκεφαλικῶς νεκροὶ ἀσθενεῖς ἀποτελοῦν «φορτίο» γιὰ τοὺς οἰκείους καὶ τὰ νοσοκομεῖα καὶ

β) ὅτι ἐὰν ἐξακολουθοῦσαν νὰ ἰσχύουν τὰ παλαιὰ κριτήρια τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ θανάτου, θὰ ἦταν δύσκολη ἡ ἀπόκτηση ὀργάνων γιὰ μεταμοσχεύσεις γιατί τά ὄργανα εἶναι ἄχρηστα μετά τήν παύση τῆς καρδιακῆς λειτουργίας τοῦ δότη.

3. Ἡ ἔννοια καὶ τὰ κριτήρια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ὁρίζονται αὐθαίρετα• αὐθαίρετη εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ διάγνωσή του, καὶ πολλὲς φορὲς ἐπισφαλής, μὲ ἀποτέλεσμα περιπτώσεις ἀσθενῶν ποὺ χαρακτηρίστηκαν ἐγκεφαλικῶς νεκροὶ νὰ ἀποδειχθεῖ ἐκ τῶν ὑστέρων ὅτι δὲν ἦταν τέτοιοι στὴν πραγματικότητα καί νά ἀνανήψουν.

4. Σὲ ἐγκεφαλικῶς νεκροὺς ἐπιτελοῦνται πολλὲς λειτουργίες, ὅπως• α) ἡ καρδιὰ πάλλει αὐτομάτως, β) οἱ πνεύμονες ἀνταλλάσσουν τὸ ὀξυγόνο καὶ τὸ διοξείδιο τοῦ ἄνθρακος, γ) συνήθως ὑπάρχει ἐπαρκὴς ἀγγειακὸς τόνος, δ) μερικὲς φορὲς ἡ χορηγούμενη τροφὴ πέπτεται ἀπὸ τὸ γαστρεντερικὸ σύστημα, ε) τὰ κύτταρα ἀφομοιώνουν τὶς θρεπτικὲς οὐσίες, στ) τὸ αἷμα κυκλοφορεῖ καὶ ἀπομακρύνει τὰ μεταβολικὰ προϊόντα ἀπὸ τὰ κύτταρα, ζ) τὸ ἧπαρ ἀποτοξινώνει τὸ αἷμα, η) οἱ νεφροὶ διατηροῦν τὸ ἰσοζύγιο τῶν ὑγρῶν καὶ τῶν ἠλεκτρολυτῶν, θ) τὸ ἀνοσοποιητικὸ σύστημα καταπολεμεῖ τὶς λοιμώξεις, ι) ὁρισμένοι ἐνδοκρινεῖς ἀδένες ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν. Ὅλα αὐτὰ καθὼς καὶ ἡ περίπτωση τῶν ἐμβρύων, στὰ ὁποῖα δὲν ἔχει ἀκόμη σχηματισθεῖ ὁ ἐγκέφαλος, δείχνουν, σαφῶς ὅτι καὶ χωρὶς τὸν ἐγκέφαλο τὸ σῶμα μπορεῖ νὰ εἶναι ζωντανὸς βιολογικὰ ὀργανισμός.

5. Ἡ συνείδηση (μὲ τὴν ἰατρικὴ ἔννοια) διακρίνεται στὴν ἐγρήγορση καὶ στὸ περιεχόμενό της, ἡ ἐλαττωμένη δὲ ἐγρήγορση ἐμποδίζει τὴν ἐκτίμηση τοῦ περιεχομένου τῆς συνείδησης. Ἑπομένως στὶς περιπτώσεις ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, στὶς ὁποῖες ἔχει κατασταλεῖ ἡ ἐγρήγορση, δὲν μπορεῖ νὰ λεχθεῖ (τουλάχιστον πρὸς τὸ παρὸν) τίποτε γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς συνείδησης. Τὸ νὰ θεωροῦνται δὲ νεκροὶ αὐτοὶ πού εὑρίσκονται σὲ θεωρούμενη μόνιμη ἀπώλεια τῆς συνείδησης, θὰ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει στὴν φρικτὴ κατάσταση, τέτοιοι ἄνθρωποι νὰ θάπτονται ἢ νὰ καίγονται, ἐνῶ ἀναπνέουν μὲ τὴ δική τους αὐτόματη ἀναπνευστικὴ λειτουργία.

Ἑπομένως καὶ μὲ βάση τὰ ὅσα προαναφέρθηκαν:

α) Διαπιστώνουμε ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὸς θάνατος» πού ὁρίζει ὁ νέος Νόμος ὡς θάνατο γιά τήν λήψι τῶν σωματικῶν ὀργάνων εἶναι μία κατάσταση ἐννοιολογικῶς καὶ διαγνωστικῶς ρευστή, ὅλο δὲ καὶ περισσότερο ἀμφισβητούμενη. Μᾶλλον πρόκειται γιὰ κλινικὸ κατασκεύασμα ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀποσυμφόρηση τῶν μονάδων ἐντατικῆς θεραπείας καὶ τὴν ἀπόκτηση ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση.

β) Καὶ ἂν ἀκόμη ἠμποροῦσε νὰ διαγνωσθεῖ ἀναμφισβήτητα ὁλοσχερὴς καταστροφὴ τοῦ ἐγκεφάλου, αὐτὸ δὲν ταυτίζεται μὲ τὸν σωματικὸ θάνατο ἀφοῦ πάλλεται ἡ καρδιά.

γ) Ἐφ' ὅσον ἡ ἐσωτερικὴ συνειδητὴ ζωὴ καὶ τὸ πρόσωπο διατηροῦνται, ὅπως οἱ Χριστιανοὶ πιστεύουμε, καὶ μετὰ τὸ θάνατο τοῦ συνόλου σώματος, δὲν ἔχουμε κανένα λόγο νὰ δεχθοῦμε ὅτι αὐτὰ παύουν νὰ ὑπάρχουν ἐπὶ νεκρώσεως μόνο τοῦ ἐγκεφάλου (ἐγκεφαλικοῦ θανάτου).

δ) Ἑπομένως ἐπὶ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου δὲν τίθεται θέμα συνειδητῆς ζωῆς καὶ προσώπου ἀλλὰ τὸ μόνο θέμα εἶναι ἐὰν ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχει ἡ συνάφεια ψυχῆς καὶ σώματος ἡ ὁποία ὅμως (διατήρηση τῆς συνάφειας) καταδεικνύεται ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ὑπολοίπου σώματος.

ε) Γενικῶς ὡς φιλόστοργος μητέρα ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων ὅπως καί ὑπέρ τῆς αἱμοδοσίας, μάλιστα στήν Μητροπολή μας λειτουργεῖ τράπεζα αἵματος μέ 600 φιάλες αἵματος προσφερόμενο δωρεάν σέ ἔχοντας σχετική ἀνάγκη. Ἐπειδὴ ὅμως θεωροῦμε τοὺς εὑρισκομένους στὴν κατάσταση τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» ἀσθενεῖς καὶ ὄχι νεκρούς, σεβόμενοι πλήρως τὴν ἱερότητα, ἴσως καὶ κρισιμότητα γιὰ τὸ αἰώνιο μέλλον, τῶν τελευταίων στιγμῶν τῆς ἐντεῦθεν τοῦ τάφου ζωῆς των, δὲν μποροῦμε νὰ συμφωνήσουμε μὲ τὴν ἀπὸ αὐτοὺς ἀφαίρεση πρὸς μεταμόσχευση τῶν ζωτικῶν τους ὀργάνων καθ’ ἥν στιγμήν πάλλεται ἡ καρδία των. Ἡ μόνη ἠθικὰ καὶ κοινωνικὰ ἀδιάβλητη περίπτωση δωρεᾶς ὀργάνων γιὰ μεταμόσχευση εἶναι ἡ ἀπὸ ὑγιεῖς δότες μεταμόσχευση ἱστῶν ἢ ἑνὸς ἀπὸ τὰ διπλὰ ὄργανα, ἤ μυελοῦ τῶν ὀστέων προκειμένου δὲ περὶ ἀσθενῶν ἢ τραυματιῶν δοτῶν ἡ μεταμόσχευση ὅσων μποροῦν νὰ μεταμοσχευθοῦν μετὰ τὴν μόνιμη παύση τῆς καρδιοαναπνευστικῆς λειτουργίας».

Συνεπῶς ἡ ἀπαράδεκτος νομοθετική πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως πού δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν αὐτῆς τά ἀνωτέρω καί πού εἰσαγάγει τήν λειτουργία ἰδιωτικῶν συμφερόντων Κέντρων Μεταμοσχεύσεων, μέ ὅ,τι ἰδιοτελές αὐτό συνεπάγεται μᾶς ὑποχρεώνει νά προτρέψωμεν τό πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, πρός διασφάλισι τῆς ἱερότητος τῆς ζωῆς του νά προβῆ στίς σχετικές δηλώσεις στά ἁρμόδια Κέντρα Ἐξυπηρετήσεως Πολιτῶν (Κ.Ε.Π.) ὅτι δέν συναινεῖ διά τήν ἐφαρμογή σ’αὐτό τοῦ σχετικοῦ Νόμου.

Μέ ὅλη μου τήν ἀγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ο Κοσμήτορας Μιχαήλ Τρίτος προς τους πτυχιούχους της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 30/9/2011
Ὁ Κοσμήτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Μιχαήλ Τρίτος ἀπηύθυνε προτροπάς προς τούς πτυχιούχους τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, αἱ ὁποῖαι θά τούς βοηθήσουν νά «σταθοῦν» ὡς καθηγηταί θεολόγοι εἰς τάς σχολικάς αἰθούσας ἤ ὡς ἱερεῖς εἰς τήν ἐνορίαν. Ὁ Κοσμήτωρ ἀποδεικνύει ὅτι Ἐκκλησία καί Ὀρθόδοξος Θεολογία συνυπάρχουν καί ὅτι ἡ Θεολογία ἀποτελεῖ δωρεάν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἡ ὁμιλία
Παραθέτομεν τήν ὁμιλίαν μέ τάς προτροπάς τοῦ Κοσμήτορος προς τούς πτυχιούχους θεολόγους. Αὕτη ἔχει ὡς ἀκολούθως:
“Ἀγαπητοί μας Πτυχιοῦχοι,
Ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι σημαντική γιά Σᾶς καί τούς γονεῖς Σας... Γιατί εἶναι ἡ ἐπιβράβευση μιᾶς κοπιαστικῆς προσπάθειας τεσσάρων ἐτῶν γιά τήν ἐπιστημονική Σας κατάρτιση καί τήν πνευματική σας ὁλοκλήρωση.
Γίνατε πτυχιοῦχοι μιᾶς σχολῆς, πού διαθέτει ὑψηλό ἐπιστημονικό κῦρος σέ πανορθόδοξο καί διαχριστιανικό ἐπίπεδο. Μιᾶς Σχολῆς, πού καταυγάζεται ἀπό τήν αὔρα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀρδεύεται ἀπό τή Θεολογία τοῦ Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί γαλουχεῖται ἀπό το ὑπερεθνικό καί οἰκουμενικό πνεῦμα τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, τῶν Θεσσαλονικέων ἱεραποστόλων καί φωτιστῶν τῶν Σλάβων. Κατά τή μεγάλη αὐτή στιγμή τῆς ζωῆς Σας θά ἤθελα νά Σᾶς ἐπισημάνω τά ἑξῆς:

1. Θά κληθεῖτε νά διδάξετε το πολύπαθο μάθημα τῶν θρησκευτικῶν. Ἕνα μάθημα ἀνθρωπιστικό καί ἠθοπλαστικό, πού στοχεύει στήν ἠθική θωράκιση τῆς προσωπικότητας. Ἕνα μάθημα πού ἱκανοποιεῖ θεμελιώδεις προδιαθέσεις τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως, ρίχνει πλούσιο φῶς στά αἰχμηρά ὑπαρξιακά καί μεταφυσικά ἐρωτήματα τῶν μαθητῶν, δημιουργεῖ ἀνώτερα ὀντολογικά βιώματα, ἐξαλείφει τις ἐξανδραποδιστικές καί ἀνθρωποποιητικές παρενέργειες τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ, δημιουργεῖ προγεφυρώματα γιά τήν ἐπανασύνδεση τῶν διανθρωπίνων σχέσεων και φέρνει τόν μαθητή σέ ἐπαφή μέ τη μακραίωνη πολιτιστική παράδοση τοῦ Γένους. Γιʼ αὐτό πρέπει να γνωρίζετε ὅτι ἡ ἐπιστημονική σας κατάρτιση δέν ὁλοκληρώθηκε με τή λήψη τοῦ πτυχίου, ἀλλά πρέπει νά εἶναι συνεχής καί ἀδιάλειπτη. Δέν πρέπει νά διαφεύγει τῆς προσοχῆς σας ἡ δυσκολία τοῦ θεολογικοῦ ἔργου. Ὄχι γιατί εἶστε ὑποχρεωμένοι νά τό διεξάγετε μέσα σέ ἕνα κλίμα κρίσεως ὅλων τῶν ἠθικῶν ἀξίων, ἀλλά γιατί ἀπαιτεῖ βαθειά γνώση τοῦ περιεχομένου τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί συγχρόνως τήν ἐκφορά του στούς μαθητές κατά τέτοιο τρόπο, ὥστε να γίνεται ἐμφανής ἡ ἀξία καί ἡ σημασία αὐτοῦ γιά τήν ἀγωγή, τήν πρόοδο καί τή ζωή τους.

Γιά νά σταθεῖτε μέ ἀξιώσεις στην τάξη καί τόν κοινωνικό περίγυρο ἀπαιτεῖται ἄρτια θεολογική μόρφωση, ἀλλά καί εὐρύτερη ἐγκυκλοπαιδική μόρφωση γιά νά μπορεῖτε νά εἶσθε “ἕτοιμοι πρός ἀπολογίαν παντί τῷ αἰτοῦντι λόγον περί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος, (Α΄ Πέτρ,15).

Δέν πρέπει νά ξεχνᾶτε ὅτι ἡ κρίση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν στά σχολεῖα δέν εἶναι μόνον ἐξωτερική, προερχόμενη δηλ. ἀπό διάφορα κέντρα ἐχθρικά διακείμε- να πρός τήν Ἐκκλησία, ἀλλά και ἐσωτερική, ἀπό τήν ἀδυναμία τῶν Θεολόγων νά ἀνταποκριθοῦν στο διδακτικό τους ἔργο. Οἱ περισσότεροι θεολόγοι κινοῦνται ἀνάμεσα σέ δύο ἄκρα· εἴτε ἐνδιαφέρονται μόνο γιά τό περιεχόμενο τῆς πίστεως καί ἀδιαφοροῦν γιά τόν τρόπο ἐκφορᾶς του, δηλ. μιλοῦν σάν νά ἀπευθύνονται στή σκέψη καί τή γλώσσα τῶν ἀνθρώπων τοῦ 4ου ἤ 5ου μ. Χ. αἰ, εἴτε συμβαίνει τό ἀντίθετο· νά διδάσκουν μαζί μέ τήν μοντέρνα γλώσσα καί ἀλλότρια πρός τό χριστιανισμό πράγματα, πού ἐντυπωσιάζουν μέν τούς μαθητές, ἀλλά δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τή σκοποθεσία τοῦ μαθήματος, πού εἶναι ἡ ἀναλλοίωτη ἐν Χριστῷ ἀποκάλυψη. Παράλληλα πρέπει νά γνωρίζετε ὅτι ἡ θεολογία δέν ἀποτελεῖ μόνον προϊόν δημιουργικοῦ στοχασμοῦ στό σπουδαστήριο, ἀλλά καί ἐμπειρία βιώματος ἐπαφῆς μέ τόν Θεό.

Ὁ Θεολόγος πρέπει νά διακρίνεται γιά τή συνέπεια τοῦ βίου του και τήν καθαρότητα τοῦ ἤθους του. Ὅπως παρατηρεῖ ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος· “Βούλει Θεολόγος γενέσθαι καί τῆς Θεότητος ἄξιος; Τάς ἐντολάς φύλασσε, διά τῶν προσταγμάτων ὅδευσον· πρᾶξις γάρ ἐπίβασις θεωρίας”. Ποτέ δεν πρέπει νά ξεχνᾶτε τόν κλασσικό ὁρισμό τοῦ Θεολόγου πού διετύπωσε ὁ σοφός θεολόγος τοῦ ιζ΄ αἰ. Κοκέϊος· “θεολόγος ἐστίν ὁ περί Θεοῦ, ἐκ Θεοῦ, κατενώπιον Θεοῦ καί πρός δόξαν Θεοῦ λέγων” . Ἡ κοινωνία ἀξιώνει ἀπό μᾶς βίον σύμμορφον πρός τήν ἀποστολήν και διδασκαλία μας “οἷον τόν λόγον , τοιόνδε τόν τρόπον καί οἷον τον τρόπον, τοιόνδε καί τόν λόγον ἐπιδεικνυομένου”, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Εὐσέβιος γιά τόν Ὠριγένη.

2. Τό δεύτερο σημεῖο πού θἄθελα νά σᾶς ἐπισημάνω εἶναι ἡ σχέση σας μέ τήν Ἐκκλησία. Ἡ Θεολογία δέν ἀποτελεῖ μόνον προϊόν δημιουργικοῦ στοχασμοῦ στό σπουδαστήριο, ἀλλά ἐμπειρία βιώματος ἐπαφῆς μέ τόν Θεό. Δέν εἶναι ἁπλῶς μία ἐπιστήμη, ἀλλά λειτουργία κατεξοχήν ἐκκλησιαστική. Εἶναι ἡ καρδιά, ἡ συνείδηση καί τό στόμα τῆς Ἐκκλησίας, μέσω τῆς ὁποίας εὐαγγελίζεται τήν ἐν Χριστῷ ἀναγέννηση καί τελείωση τῶν

ἀνθρώπων. Ἰδιαιτέρως τονίζω τόν στενότατο σύνδεσμο Θεολογίας καί Ἐκκλησίας. Δέν εἶναι δυνατόν νά νοηθεῖ οὔτε Ἐκκλησία ἄνευ Θεολογίας, οὔτε Θεολογία, τοὐλάχιστον Ὀρθόδοξη, ἄνευ Ἐκκλησίας. Για τήν Ὀρθόδοξο Θεολογία ἰσχύουν τά λόγια τοῦ Emil Brunner ὅτι ἡ λεγόμενη ἐξωεκκλησιαστική Θεολογία εἶναι χίμαιρα. Ἡ θεολογία ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία ἰδεολογοποιεῖται καί ἐκκοσμικεύεται. Δέν πρέπει νά ξεχνᾶτε ὅτι ἡ Θεολογία ἀποτελεῖ δωρεά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Ἐκκλησία, γιʼ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά ἐπιτελέσει το σωτηριολογικό της ἔργο, χωρισμένη ἀπό τήν Ὀρθόδοξο Θεολογία. Νά συνεργάζεσθε μέ τίς κατά τόπους Μητροπόλεις καί νά βοηθᾶτε στό κηρυκτικό, κατηχητικό καί γενικότερα κοινωνικό τους ἔργο.

3. Ἕνα τρίτο σημεῖο στό ὁποῖο θἄθελα νά σταθῶ εἶναι ἡ σχέση σας μέ τόν πολιτισμό καί τήν παράδοση. Νά μήν εἶσθε μονομερεῖς και στενοκέφαλοι Θεολόγοι, ἀλλά να πρωτοστατεῖτε σέ πολιτιστικές δραστηριότητες. Στά τέσσερα χρόνια τῶν σπουδῶν σας μάθατε ὅτι ἡ χριστιανική ζωή δέν ἔχει μόνον κατακόρυφη κατεύθυνση πρός τον οὐρανό, ἀλλά καί ὁριζόντια κίνηση πρός τούς συνανθρώπους καί τους διαφόρους τομεῖς τοῦ πολιτισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι εἴτε ὡς καθηγητές στή δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση εἴτε ὡς ἱερεῖς στίς ἐνορίες σας θά πρέπει νά παίρνετε πρωτοβουλίες γιά τήν προστασία τοῦ οἰκολογικοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, να δραστηριοποιεῖστε σέ θέματα καλλιτεχνικῆς δημιουργίας, κοινωνικοῦ καί ἠθικοῦ βίου, γιά νά ἀποδείξετε ὅτι ὁ χριστιανισμός δέν εἶναι σκοταδισμός, ἀλλά ἡ πιό μεγάλη ἐκπολιτιστική δύναμη, πού ἐξυψώνει τήν πολιτιστική στάθμη και ἀσκεῖ εὐεργετική ἐπίδραση σε ὅλες τίς ἐκφάνσεις καί τίς ἐκδηλώσεις τοῦ πολιτισμοῦ. Καί τοῦτο, γιατί ἀσχολεῖται μέ τήν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς, πού εἶναι ἡ ψυχή τοῦ πολιτισμοῦ. Παράλληλα θά πρέπει νά σεβαστεῖτε καί νά προβάλλετε την ἑλληνορθόδοξη παράδοση, πού δέν εἶναι ἕνα ἀντικείμενο μουσειακῆς χρήσεως καί λαογραφικῆς σπουδῆς, ἀλλά ἡ ἴδια ἡ αὐτοσυνειδησία, ἡ ταυτότητα καί ἡ ζωή μας. Ἡ παράδοση εἶναι ἕνας συσσωρευτής πείρας ζωῆς πού γονιμοποιεῖ καί τρέφει τή νεοελληνική μας διάρκεια. Μονάχα ἄτομα προκατειλημμένα καί ἀνιστόρητα εἶναι δυνατόν νά ζητοῦν τόν ἐξοβελισμό αὐτῆς τῆς μοναδικῆς δυνάμεως ἀπό τη νεοελληνική μας πραγματικότητα. Αὐτοί οἱ ἡμιμαθεῖς, οἱ σνόμπ, οἱ ξεθυμασμένοι φυλετικοί Ἕλληνες, ὅπως θά τούς ἀποκαλοῦσε ὁ ἀείμνηστος Στρατής Μυριβήλης, δεν εἶναι σέ θέση νά ἐννοήσουν τή βιολογική δύναμη πού ἔχει ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση στή διατήρηση τῆς ἐθνικῆς ζωῆς καί φθάνουν στό σημεῖο εἴτε ἀπό ἀμάθεια, εἴτε ἀπό σκοπιμότητα προπαγανδιστική νά συγχέουν τήν ἔννοια “παράδοση” μέ τήν ἔννοια “ἀντίδραση” καί “ὀπισθοδρόμηση” καί να θέλουν νά βάλουν βέβηλο χέρι στη μεγαλύτερη πολιτιστική σύνθεση τῆς ἀνθρωπότητας.

Καί ἕνα τελευταῖο σημεῖο πού θέλω νά Σᾶς ἐπισημάνω εἶναι οἱ σχέσεις σας μέ τούς συναδέλφους τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, νά εἶναι προσεκτικές καί διακριτικές. Θα πρέπει νά γνωρίζετε ὅτι οἱ κατά καιρούς ἀντιθέσεις πού παρατηρήθηκαν ὑπῆρξαν ἀντιθέσεις προσώπων καί ὄχι πραγμάτων ὅτι ἡ θρησκεία καί ἡ ἐπιστήμη εἶναι δύο κύκλοι τοῦ πολιτισμοῦ διαφορετικοί, μέ διαφορετικό περιεχόμενο καί ξεχωριστό σκοπό καί ἀποστολή. Ἡ ἐπιστήμη ἀσχολεῖται μέ τήν ἐντός τόπου καί χρόνου ἐμπειρική πραγματικότητα. Ἡ θρησκεία μέ το νόημα τοῦ κόσμου καί τῆς ζωῆς. Ἡ ἐπιστήμη μέ τό πότε καί πῶς ἔγινε ὁ κόσμος. Ἡ θρησκεία μέ τό ποιος καί γιατί τόν δημιούργησε. Αὐτή ἡ διαφορά τοῦ ἀντικειμένου καί τοῦ ἔργου θρησκείας καί ἐπιστήμης ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι κατάγονται ἀπό διαφορετικές ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἐπιστήμη ἀπό τη δίψα γιά γνώση, ἡ δέ θρησκεία ἀπό τήν ἀνάγκη γιά λυτρωμό. Ἔτσι κάθε προσπάθεια τῆς μιᾶς νά μπεῖ στά ὅρια τῆς ἄλλης σημαίνει ὑπέρβαση ἁρμοδιοτήτων καί πτώση στο λογικό σφάλμα τῆς μεταβάσεως σε ἕτερο γένος.

Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε πώς ὅ,τι ἀληθινό ὑπάρχει στόν ἄνθρωπο και στόν πολιτισμό βρίσκει στόν Χριστιανισμό τή σωστή θέση καί καταξίωση. Ὅπως γράφει χαρακτηριστικά ὁ Ἔλιοτ “ὅλη μας ἡ πνευματική πορεία ὡς τά σήμερα μονάχα μέ τό πρίσμα τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀποκτάει βαθύτερη σημασία”. Ὁ Χριστιανισμός εἶναι ἐπανάσταση ἀναμοχλευτική τῶν ψυχικῶν ἐγκάτων, ἀφοῦ σέ ὅλο τό διάστημα τῆς δισχιλιετοῦς ἱστορικῆς πορείας ἀναμόχλευσε ἔθνη καί λαούς και τούς ὁδήγησε ἀπό τήν βαρβαρότητα στόν πολιτισμό.

Ἀγαπητοί μου πτυχιοῦχοι,

Καλεῖσθε νά δώσετε τή μαρτυρία σας σέ μία κοινωνία πολυπολιτισμική καί τεχνοκρατική. Γιά να ἀνταποκριθεῖτε στήν πρόκληση αὐτή καί νά διατυπώσετε τόν λόγο “τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος” πρέπει να γνωρίζετε τόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας, τά ἀδιέξοδα καί τίς προοπτικές του, τόν πολιτισμό καί τις ἀξίες του. Τά λόγια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου πρέπει νά τά λάβετε σοβαρά ὑπ’ ὄψη σας. “Ἀπό μία Θεολογία, ἡ ὁποία ἔχει συνείδηση τῆς εὐθύνης της γιά τό σήμερα, ἐκπορεύονται προτάσεις ζωῆς, ἰδέαι, ὠθήσεις, ἐλπίδες γιά τόν ἄνθρωπο καί την ἀνθρωπότητα, γιά τήν κτίση καί την ἱστορία”. Θερμά συγχαρητήρια σε σᾶς καί τούς γονεῖς σας καί καλή διακονία, ὅπου καί ἄν κληθεῖτε να ἀσκήσετε τό θεολογικό σας ἔργο”.

Συνέρχεται από την Τρίτη 4 έως και την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας

Συνέρχεται από την Τρίτη 4 έως και την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011 στην Tακτική Tης Συνέλευση η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην αίθουσα των Συνεδριών του Συνοδικού Μεγάρου (Ιασίου 1, Αθήνα).
Το πρωί της Τρίτης, 4 Οκτωβρίου, από ώρας 6:30 - έως 8:30 θα τελεσθεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Συνοδικό Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Καθολικό της Ιερᾶς Μονής Πετράκη... Στις 9:00 θα αρχίσουν οι εργασίες των Συνεδριάσεων με Εναρκτήρια Ιερά Ακολουθία στο Μεγα Συνοδικό.
Στη συνέχεια ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, θα προσφωνήσει τους Σεβασμιωτάτους Συνοδικούς Συνέδρους και θα αντιφωνήσει ο πρώτος τη τάξει Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, εκ των μελών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Θα ακολουθήσει η εκλογή της εξ Αρχιερέων Επιτροπής για τις ανακοινώσεις στον Τύπο.
Κατόπιν θα παρουσιασθεί η Εισήγηση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου με θέμα: «Προς μία αναθεώρηση και αναδιοργάνωση Εκκλησιαστικών πραγμάτων».
Θα ακολουθήσει συζήτηση επί της ως άνω Εισηγήσεως.
Τέλος θα πραγματοποιηθεί η Συμπλήρωση του Καταλόγου των προς Αρχιερατεία Εκλογίμων.

Την επομένη, Τετάρτη 7 Οκτωβρίου, ώρα 9:00 θα παρουσιασθούν οι ακόλουθες Εισηγήσεις: α) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρα με θέμα: «Προετοιμασία για το Μυστήριο του Γάμου και την δημιουργία μιας Χριστιανικής οικογένειας», β) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννου με θέμα: «Συζυγία - Οικογένεια. Ορθόδοξα πνευματικά και σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα» γ) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Παροναξίας κ. Καλλινίκου με θέμα: «Η κατά Χριστόν ανατροφή των παιδιών».
Θα ακολουθήσει συζήτηση επί των Εισηγήσεων.
Την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου, ώρα 9:00 θα παρουσιασθούν οι ακόλουθες Εισηγήσεις: α) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου με θέμα: «Περί της αναγνωρίσεως της εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 879/880 μ.Χ. συγκληθείσης Συνόδου ως Ογδόης Οικουμενικής» και β) του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμία με θέμα: «Περί της αναγνωρίσεως της εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 1351 μ.Χ. συγκληθείσης Συνόδου ως Ενάτης Οικουμενικής».
Θα ακολουθήσει συζήτηση επί των Εισηγήσεων.

Την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος θα προβεί στην πλήρωση της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, τυχόν κενωθησομένων Ιερών Μητροπόλεων και νενομοθετημένων θέσεων Βοηθών Επισκόπων, τον ορισμό Μελών Συνοδικών Επιτροπών (άρθρ. 10 του Ν. 590/1977), στην Ψήφιση Κανονισμών και τέλος θα ασχοληθεί με τρέχοντα Υπηρεσιακά θέματα.
Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, Για τη διδασκαλία της ξένης γλώσσας στο δημοτικό

πηγή: Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ και «Νέα Ευθύνη» Σεπ. – Οκτ. 2011
Υπήρξα δύο φορές Υπουργός Παιδείας, το 1989 και το 1990. Εύλογο είναι άρα το υπεύθυνο κάπως ενδιαφέρον μου για τις σπουδαίες α­ποφάσεις σε θέματα παιδείας.
Πληροφορούμαι από δημοσίευμα ότι προγραμματίζεται διδασκαλία ξένης γλώσσας από την πρώτη ήδη τάξη του Δημοτικού, με πρόσφορη έστω μέθο­δο για τη δεκτικότητα μαθητών ηλικίας μικρότερης και των δέκα ετών. Ανησυχώ, λοιπόν, μήπως η πρόωρη αυτή διδασκαλία έχει ως αποτέλεσμα όχι το ελπιζόμενο αγαθό της διγλωσσίας, άλλα μάλλον το ελάττωμα της δυσγλωσσίας, και όχι αυτό μόνο...
Το Δημοτικό Σχολείο, υπενθυμίζω, σπουδαίο σκοπό μεταξύ άλλων έχει την ανάπτυξη της νοημοσύνης των μικρών μαθητών και σύνδρομα της εκφραστι­κής των ικανότητας. Και συντελείται η ανάπτυξη της εκφραστικής των ικανότη­τας με υποβοήθησή των προς βελτιωμένη χρήση της μητρικής των γλώσσας.
Η γλώσσα όμως, υπενθυμίζω επίσης, δεν είναι απλώς όργανο πνευματικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, απαραίτητη για τη λειτουργία της κοινω­νίας, άρα και για την ύπαρξη του ανθρώπου, αλλά είναι και το κατεξοχήν όρ­γανο παιδείας, καθώς είναι όχι απλώς φωνή «τού λυπηρού και του ηδέος σημείον», κάτι και στα ζώα υπαρκτό, αλλά είναι φωνή εκφραστική νοημάτων, άρα και θελήσεων και οντοτήτων και αξιών΄ είναι λοιπόν μύχιο αγαθό του ανθρωπίνου πνεύματος, είναι, κατά μεταφορική έκφραση «το αίμα της ψυχής», είναι δηλαδή για την ψυχή του ανθρώπου ό,τι είναι το αίμα για το σώμα του.
Η προαγωγή του ανθρώπου από την κατάσταση νοημοσύνης του νηπίου στην κατάσταση νοημοσύνης του παιδιού είναι σε μέγα βαθμό επίτευγμα της γλώσσας. Και αποτελείται η «γλώσσα» κάθε λαού από σύστημα λέξεων αντι­στοίχων προς νοηματισμένα πράγματα είτε γεγονότα ή και όντα εκτός χρό­νου, αλλά και σύστημα κανόνων συνειρμού των λέξεων. Και με τέτοια συγκρότηση βοηθεί πολύτιμα η γλώσσα τη συνείδηση του ανθρώπου για στερεή πνευματική διακατοχή, έστω κατά μέρος μόνο, των συστατικών της ζωής του και του γύρω του κόσμου, αλλά και για περαιτέρω διερεύνησή των.

Εμπεδώνεται, λοιπόν, στη συνείδηση του μικρού παιδιού η γνώση κάθε πράγματος είτε γεγονότος, καθώς αυτό κατονομάζεται με ορισμένη λέξη και η λέξη αυτή, αφού ακουσθεί από το μικρό παιδί για τη σήμανσή του, παραμένει θησαυρισμένη στην παιδική συνείδηση, αγαθό της ήδη έτοιμο προς χρήση. Εξ άλλου, το μικρό παιδί και οικειώνεται με τις μεταβολές των μη άκλι­των λέξεων στις καταλήξεις των, και με τον συνειρμό των λέξεων για σχημα­τισμό προτάσεων και με τον πρόσθετο αυτό καταρτισμό αποκτάει την ικανό­τητα για χρήση των εκμαθημένων ήδη μονοσήμαντων λέξεων.

Ποιό θα είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμα, εάν εκτός από την ορισμένη λέξη της μητρικής γλώσσας, τη σημαίνουσα ορισμένο πράγμα ή γεγονός προσφέ­ρεται προς το μικρό παιδί για σήμανση του ίδιου αυτού πράγματος ή γεγο­νότος και μια λέξη άλλη προερχόμενη από το λεξιλόγιο ξένης γλώσσας, ή και όταν προβάλλονται σύνδρομα στη συνείδηση του μικρού παιδιού, με τη διδα­σκαλία ξένης γλώσσας και συνειρμοί λέξεων αλλότροποι, και ασυμβίβαστοι προς τους μόλις οικείους του από τη μητρική του γλώσσα; Είναι βέβαιο, σχε­δόν, ότι θα περιέρχεται το μικρό παιδί σε δυσυπέρβλητη σύγχυση, ως προς την ονομασία πραγμάτων και γεγονότων και σε αμηχανία ως προς τον συνειρ­μό των λέξεων για την έκφραση διανοημάτων, εφόσον περιάγεται σε δυσχέ­ρεια ταυτισμού λέξεων και σημαινομένων των, αλλά και ριπτάζεται μεταξύ δια­φορετικών τρόπων συνειρμού των λέξεων.

Ως Υπουργός Παιδείας πριν είκοσι χρόνια είχα παρεμποδίσει την εισαγω­γή στα Δημοτικά Σχολεία υπολογιστών προς χρήση των μικρών μαθητών, γιατί διέβλεψα κίνδυνο εθισμού των σε πνευματική ραστώνη, επιβλαβέστατη για την ανάπτυξη της νοημοσύνης των. Παρόμοια, τώρα, με το δικαίωμα και των πρεσβειών της ηλικίας επισημαίνω την επιζήμια για την παιδεία παρασυνέπεια της διδασκαλίας ξένης γλώσσας από την πρώτη ήδη Τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Αδιαφορώ αν μου καταλογισθεί από τους αντιφρονούντες υπέρμετρη σωφροσύνη.

Εύχομαι το Υπουργείο Παιδείας να σεβαστεί τον κύριο σκοπό του Δημο­τικού Σχολείου, την ανάπτυξη της νοημοσύνης των μικρών μαθητών, και σύν­δρομα της εκφραστικής των ικανότητας προς σαφήνεια και ακρίβεια, επιτεύξιμη, πιστεύω, με τη διδασκαλία σ' αυτούς μόνης της μητρικής των γλώσσας και να προγραμματίσει τη διδασκαλία της ξένης γλώσσας για μαθητές προ­χωρημένης κάπως ηλικίας αλλά και προπάντων να σεβασθεί την ελληνική γλώσσα, μητρική γλώσσα της φιλοσοφίας και της επιστήμης, χορηγό πλείστων λέξεων στις ξένες γλώσσες για την έκφραση των εννοιών του πολιτισμού.

Κυκλοφορεῖ τό φύλλον τῆς 30.9.11 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»

Μερικά ἀπό τά περιεχόμενά του:
◇ Ἀμερικανοί: Τό Πατριαρχεῖον Μόσχας μεθοδεύει νά γίνη Οἰκουμενικόν ἀφαιρῶντας ἀπό τό Φανάρι τόν συντονισμόν ὁλοκλήρου τῆς Ὀρθοδοξίας.
◇ Ὄχι ἄλλους συμβιβασμούς μέ τούς ἀθέους πολιτικούς ἐξολοθρευτάς τῆς Ἑλλάδος.
◇ Ὁ Πάπας πρός τούς Γερμανούς: «Εἶμαι Ἀρχηγός Κράτους».
◇ Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ἰερεμίας: «Ὁ Παπισμός εἶναι κράτος, δέν εἶναι Ἐκκλησία».
Διαβάστε και άλλα περιεχόμενα πατώντας το Διαβάστε περισσότερα
◇Αὐξάνεται ὁ ἀριθμός τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν εἰς τήν Τσεχίαν καί Σλοβακίαν.
◇ Σεβ. Ἀλεξανδρουπόλεως: Ἰδού πῶς ἡ Ἑλλάς ἐντός 35 ἐτῶν ἤλλαξε καί κατεστράφη.
◇ Τό Πατριαρχεῖον Μόσχας κατηγορεῖ τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον διά Παπικήν συμπεριφοράν.
◇ Ὁ Κύπρου ἀποκαλύπτει τά σχέδιά του διά τήν Μεγάλην καί Ἁγίαν Ὀρθόδοξον Σύνοδον. Θά διεκδικήση τήν ἀναβάθμισιν τῆς Ἐκκλησίας του εἰς τά δίπτυχα ὡς τό δικαιοῦται.
◇ Ἡ πρώτη δικαστική ἧττα τῶν ἐκπροσώπων τοῦ κινήματος τῶν ὁμοφυλοφίλων. Δικαίωσις διά τόν Σεβ. Μητροπολίτην Πειραιῶς.
◇ Αἱ ἀναληθεῖς δηλώσεις τοῦ κ. Παγκάλου ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ χρέος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου.
Γεγονότα καί Σχόλια. Βιβλιοκρισίαι καί ἄλλη ἐνδιαφέρουσα ὕλη συμπληρώνουν τό φύλλον.

Δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων, Γιώργου Καλαντζή, για τη φορολόγηση των χώρων λατρείας

Δελτίο Τύπου Υπουργείου Παιδείας (30/9/2011)
Ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων, Γιώργος Καλαντζής, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα www.amen.gr απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με τους φόρους που πληρώνει η Εκκλησία της Ελλάδας, αλλά και τη φημολογία περί φορολόγησης των χώρων λατρείας, τόνισε:
* Η Εκκλησία πληρώνει όσα προβλέπουν οι νόμοι. Η Δ.Ι.Σ. εξέδωσε συγκεκριμένη ανακοίνωση όπου καταγράφονται αναλυτικά όλα. Αν κριθεί ότι χρειάζεται να συνεισφέρει περισσότερο γιατί οι συνθήκες είναι εξαιρετικές, αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους αλλά είναι θέμα άλλης συζήτησης. Να σας πω ένα παράδειγμα... Είναι εντελώς διαφορετικό να πεις «φορολογώ τους χώρους λατρείας» από το να πεις στην Εκκλησία, «το Έθνος χρειάζεται βοήθεια, αναλάβετε προσωρινά ένα μέρος των δαπανών σας που σήμερα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

* Δεν είναι ούτε προνόμιο ούτε εξαίρεση να μην φορολογούνται οι χώροι λατρείας και φυσικά αυτό δεν αφορά μόνο την Εκκλησία της Ελλάδας. Ό,τι ισχύει, ισχύει για όλους γιατί αφορά την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και κάτι τέτοιο δεν πρέπει να είναι διαπραγματεύσιμο ειδικά για όσους, όπως και ο υποφαινόμενος, ταυτίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δημοκρατία με το εθνικό συμφέρον.

29/9/11

Ερώτηση του βουλευτή της Ν.Δ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη για τις απαλλαγές και τα Θρησκευτικά στο Νέο Λύκειο

Ερώτηση του βουλευτή και Αναπληρωτή Τομεάρχη Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κων/νου Καραγκούνη προς την Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για το μάθημα των Θρησκευτικών
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Αθήνα, 29.09. 2011
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς την Αξιότιμο Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
ΘΕΜΑ: ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
Τα τελευταία χρόνια διάφορες εγκύκλιοι που έχουν εκδωθεί από το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων καθώς και απαντήσεις που δώθηκαν σε κατά καιρούς ερωτήσεις βουλευτών από τους αρμοδίους Υπουργούς, έχουν προκαλέσει σύγχυση στο χώρο της μαθητικής κοινότητας όσον αφορά την υποχρεωτικότητα της διδασκαλίας των Θρησκευτικών... Σύγχυση και ασάφεια από τη στιγμή που ο συνδυασμός των εγκυκλίων που έχουν εκδωθεί δημιουργούν περιθώρια κατάχρησης του δικαιώματος της ανεξιθρησκείας εκ μέρους των ορθόδοξων χριστιανών μαθητών. Είναι σαφής η συνταγματική επιταγή στο άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος που απαιτεί σφυρηλάτηση της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων καθώς και το άρθρο 3 του Συντάγματος. Επίσης είναι απόλυτα συνταγματική και βάσιμη η επιλογή να απέχει κάποιος από το μάθημα εάν πρεσβεύει κάποιο άλλο θρήσκευμα.

Συνεπώς ερωτάται η αρμόδια Υπουργός
1. Προκειμένου να αποκατασταθούν οι διάφορες συγχύσεις και ασάφειες όσον αφορά το μάθημα των Θρησκευτικών, να αποφευχθούν οι καταχρήσεις και να διασφαλιστεί ότι θα τηρείται η συνταγματική επιταγή προτίθεστε να επαναφέρετε την Εγκύκλιο Γ2/61723/13-06-2002;
2. Στο νέο πρόγραμμα σπουδών για το Λύκειο μεταξύ αλλων προβλεπεται ότι όλα τα μαθήματα της Β’ ταξης θα πρεπει να είναι τουλάχιστον δίωρα. Το μάθημα όμως των Θρησκευτικών στη Β’ Λυκείου αναφέρεται ως μονόωρο την εβδομάδα. Γιατί γίνεται αυτή η διάκριση και τι προτίθεστε να κανετε γι΄αυτό.
Ο ερωτών Βουλευτής
Κωνσταντίνος Καραγκούνης

Συνάντηση Μητροπολίτου Ιλαρίωνα με τον Πάπα Βενέδικτο


Πραγματοποιήθηκε σήμερα 29 Σεπτεμβρίου επίσκεψη του Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα στον Πάπα Βενέδικτο στο Βατικανό.
Αυτή είναι η τρίτη φορά που ο Πάπας συναντήθηκε με τον Μητροπολίτη Ιλαρίωνα. Μετά τη συνάντηση, ο Μητροπολίτης Ιλαρίων τόνισε ότι ο Πάπας έχει πολύ καλή γνώση της ορθόδοξης παράδοσης και ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το διάλογο. Ως δώρο, ο Μητροπολίτης Ιλαρίων έδωσε ο Πάπας μια ρωσική εικόνα του Αγίου Βενέδικτου.
Καμία πρόσκληση του Πάπα στη Μόσχα δεν υπήρξε μετά το πέρας της συνάντησης. Ωστόσο, ο Πάπας προσκλήθηκε στη Ρωσική Ορθόδοξη ενορία στη Ρώμη"Κάποια μέρα θα ήταν μεγάλη τιμή για εμάς, αν μας επισκεφθείτε», τόνισε ορθόδοξος ιερέας, μέλος της συνοδείας του Μητροπολίτη Ιλαρίωνα απευθυνόμενος προς τον Πάπα (δείτε στο 1.15 και εξής: «“Some day it would be a great honor to us if you visit us”.) Έτσι, ίσως ο πιο γρήγορος τρόπος για να φτάσει ο Πάπας στη Μόσχα, είναι να περάσει από τη ρωσική ορθόδοξη ενορία, που απέχει μόλις ένα μίλι από το Βατικανό!
Προσέξτε ότι δύο ορθόδοξοι κληρικοί της συνοδείας του Μητρ. Ιλαρίωνα που συναντούν τον Πάπα ασπάζονται το χέρι του (δείτε τον πρώτο στο 0.30 και τον δεύτερο, τον πρωθιερέα της ρωσικής ενορίας στη Ρώμη στο 1.07)

Πρόσκληση του Δήμου Παιανίας σε διάλεξη αιρετικής ομάδας (γιόγκα)

Όπως μπορεί κανείς να διαβάσει στην παραπάνω Πρόσκληση ο Δήμος Παιανίας Ανατολικής Αττικής διοργανώνει διάλεξη με θέμα τη γιόγκα σε συνεργασία με το Κέντρο Σατυανάντασραμ! Την πρόσκληση υπογράφει ο Δήμαρχος Παιανίας Δημήτρης Δάβαρης. Η συγκεκριμένη όμως οργάνωση έχει χαρακτηριστεί από την Ιερά Σύνοδο ως ομάδα ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Πίστη.
Δείτε στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος:
ΟΜΑΔΕΣ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ
- 331 Σατυανάντασραμ Ελλάδας

Online Εκπαιδευτικό Λογισμικό για Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου

Δείτε λογισμικό για τα Θρησκευτικά των τάξεων Γ΄ και Δ΄ Δημοτικού ΕΔΩ1.
.
Δείτε λογισμικό για τα Θρησκευτικά των τάξεων Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού ΕΔΩ2.
.
Δείτε λογισμικό για τα Θρησκευτικά των τριών τάξεων του Γυμνασίου ΕΔΩ3.

Κωνσταντίνος Χολέβας, «Βόρειος Ήπειρος, Μακεδονία και τα επίκαιρα διδάγματα των εθνικών επετείων»

Προκήρυξη πλήρωσης μιας θέσης Διδακτικού Προσωπικού στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ
ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Αλκιβιάδου 10, Τ.Θ.1898, Ηράκλειο Κρήτης, τηλ. & Fax 2810239123
Ηράκλειο, 29 Σεπτεμβρίου 2011
Αριθμ. Πρωτ. : 1587
ΘΕΜΑ: «Ανακοίνωση προκήρυξης πλήρωσης μιας (1) θέσης (εξέλιξη) Διδακτικού Προσωπικού στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης»
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής έχοντας υπόψη:...

1) Το άρθρο 11 παρ. 1 και 2 του Ν. 3432/2006, «Δομή και λειτουργία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης».

2) Την αριθμ. 9916/Β1/26−1−2007 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΦΕΚ 103Β΄/30−1−2007).

3) Τη με αριθμό 99927/Β1/29−9−2006/κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων «Προγραμματισμός πλήρωσης θέσεων προσωπικού στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες», που δημοσιεύθηκε στο με αριθμό 1504 ΦΕΚ τ.Β΄/12−10−2006.

4) Το με αριθμό 12697/Β1/1−2−2007 «Αξιολόγηση του Προγράμματος Ιερατικών Σπουδών» έγγραφο του ΥΠ.Ε.Π.Θ.

5) Τις προβλέψεις του Ν.2431/ 1996 (ΦΕΚ 175 Α΄) «Διορισμός ή πρόσληψη πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Δημόσια Διοίκηση».

6) Το Π.Δ. 134/1999 (ΦΕΚ 132 τ. Α΄) «Διορισμός ή πρόσληψη πολιτών στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα…. του χώρου Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης αρμοδιότητας του ΥΠ.Ε.Π.Θ.».

7) Το άρθρο 90 «Συμπλήρωση του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98 Α΄) «Έλεγχος των δαπανών που προκαλούν οι κανονιστικές διοικητικές πράξεις».

8) Την ανάγκη εύρυθμης λειτουργίας της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης της οποίας η έναρξη έγινε 1−9−2007, μετά τη με αριθμό 9918/Β1/ 26−1−2007 «Έναρξη λειτουργίας νέων Προγραμμάτων στις ΑΕΑ το ακαδημαϊκό έτος 2007−2008» απόφαση της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων.

9) Το γεγονός ότι η υπό προκήρυξη θέση αποτελεί προκήρυξη εξέλιξης ενταγμένου μόνιμου Αναπληρωτή Καθηγητή βάση της διάταξης του αρθρ. 28 παρ. 3 του Ν. 3432/2006 στη βαθμίδα του Καθηγητή.

10) Το με αριθμό 99/20−12−2010 Πρακτικό της Διοικούσας Επιτροπής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης.

11) Το αριθμ. 1895/20−12−2010 έγγραφο της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης.

12) Το αριθμ. Φ.201/1/164646π.έ./Β2/31−8−2011 έγγραφο με το οποίο εγκρίθηκε η πίστωση της προκήρυξης από την Υπουργό Π.Δ.Β.Μ.Θ. βάσει του άρθρου 29 του Ν. 3879/2010 «Ανάπτυξη της Δια Βίου Μάθησης και Λοιπές Διατάξεις»

13) Το γεγονός ότι η δαπάνη που θα προκληθεί θα καλυφθεί από τον φορέα 19−230 «Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων» ΚΑΕ ομάδας 0200

αποφασίζουμε

ανακοινώνουμε ότι έχει προκηρυχθεί για πλήρωση μία (1) θέση διδακτικού προσωπικού (ΔΠ) της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης στη βαθμίδα του Καθηγητή με γνωστικό αντικείμενο: ‘Πατρολογία και Ερμηνεία Πατερικών Κειμένων’ για τη διδασκαλία μαθημάτων του Προγράμματος Ιερατικών Σπουδών κατά προτεραιότητα.
Καλούνται οι ενδιαφερόμενοι μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριάντα (30) ημερών από 6 Οκτωβρίου 2011 μέχρι και 4 Νοεμβρίου 2011 να υποβάλουν στη Γραμματεία της Ακαδημίας:

1. Αίτηση υποψηφιότητας

2. Αντίγραφο πτυχίου, διδακτορικού διπλώματος και λοιπών τίτλων σπουδών (μαζί με πιστοποιητικά του ΔΟΑΤΑΠ για την ισοτιμία τυχόν τίτλων ξένων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων)

3. Βιογραφικό σημείωμα, το οποίο θα περιέχει στοιχεία για τις σπουδές και την επιστημονική δραστηριότητα τους

4. Αναλυτικό υπόμνημα για τα υποβαλλόμενα πρωτότυπα επιστημονικά δημοσιεύματα

5. Τα πρωτότυπα επιστημονικά δημοσιεύματα.

• Τα ανωτέρω των περιπτώσεων 2, 3, 4, 5, υποβάλλονται σε ηλεκτρονική μορφή (CD ή άλλο αποθηκευτικό μέσο) και σε ένα αντίτυπο έντυπης μορφής το οποίο θα βρίσκεται στη Γραμματεία του Τμήματος και θα είναι στη διάθεση όλων των μελών του εκλεκτορικού σώματος, της εισηγητικής επιτροπής και της γενικής συνέλευσης που συμμετέχουν στην εν λόγω διαδικασία και καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής

6. Πιστοποιητικό εγγραφής στα Μητρώα Δήμου ή Κοινότητας, στο οποίο να αναγράφεται η ημερομηνία γεννήσεως, καθώς και ο τρόπος και ο χρόνος αποκτήσεως της Ελληνικής ιθαγένειας.

7. Καταφατική δήλωση σχετικά με την ποινική κατάσταση του υποψηφίου (αυτεπάγγελτη αναζήτηση από την Υπηρεσία)

8. Πιστοποιητικό αρμόδιου Στρατολογικού Γραφείου τύπου Α’ (για τους άρρενες υποψηφίους). Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η υποβολή του πιστοποιητικού αυτού μέχρι την ημερομηνία διεξαγωγής της σχετικής διαδικασίας εκλογής, ο υποψήφιος δύναται με υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/86 να δεσμευτεί ότι θα το προσκομίσει, πριν από την έκδοση της Υπουργικής πράξης διορισμού του.

9. Πιστοποιητικό Υγείας και φυσικής καταλληλότητας της Α/βάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής, το οποίο πρέπει υποχρεωτικά να υποβληθεί από τους υποψηφίους το αργότερο μέχρι την ημερομηνία διεξαγωγής της σχετικής διαδικασίας εκλογής.

10. Σε περίπτωση υποψηφιότητας πολίτου κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να υποβληθούν, εκτός από τα παραπάνω δικαιολογητικά, και πτυχίο ή μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών Ελληνικού Α.Ε.Ι. ή απολυτήριο Ελληνικού Λυκείου ή εξατάξιου Γυμνασίου ή πιστοποιητικό ελληνομάθειας Γ1 επιπέδου από το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, από το οποίο θα αποδεικνύεται η πλήρης γνώση και άνετη χρήση της ελληνικής γλώσσας.

Μετ΄ευχών και αγάπης εν Χριστώ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Ο ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΑΝΑΚΗΣ
Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Οἱ δολοφόνοι τῆς Κύπρου καὶ ἡ σιωπὴ τῶν συνενόχων

20 Ἰουλίου 1974. Μιὰ ἡμερομηνία σκοτεινὴ σὰν τὴ νύχτα καὶ μαύρη σὰν τὴν κόλαση. 37 χρόνια ἀργότερα ἡ τραγωδία περιμένει ἀκόμη τὴ λύση της. Ἀλλὰ ποιὰ λύση;
Στὶς 19 τοῦ περασμένου Ἰουλίου ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Τουρκίας κ. Ταγὶπ Ἐρντογὰν σὲ δηλώσεις ποὺ ἔκανε κατὰ τὴν παράνομη μετάβασή του στὸ ψευδοκράτος τῆς Βόρειας Κύπρου γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς δολοφονικῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974, ἀναφερόμενος στὴν περίοδο τοῦ β΄ ἑξαμήνου τοῦ 2012, κατὰ τὴν ὁποία ἡ Κύπρος θὰ ἀσκεῖ τὴν Προεδρία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶπε τὰ ἑξῆς:
«Κατὰ τὴν προεδρία τῆς Νότιας Κύπρου στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν πρόκειται νὰ συνομιλήσουμε... Κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ οἱ σχέσεις μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ παγώσουν. Ἐπὶ ἕξι μῆνες δὲν θὰ ὑπάρχουν σχέσεις Τουρκίας - Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως... Δὲν συνομιλοῦμε μὲ χώρα ποὺ δὲν ἀναγνωρίζουμε. Θεωροῦμε ντροπὴ γιὰ μᾶς ἀκόμη καὶ τὸ ὅτι βρισκόμαστε στὸ ἴδιο τραπέζι μαζί τους στὸν ΟΗΕ... Δὲν τίθεται πλέον θέμα νὰ κάνουμε χάρες στὴν Κύπρο. Ἔχουμε κάνει ἀρκετές».
Δὲν θὰ περίμενε κανεὶς δηλώσεις θετικὲς ἀπὸ ἕναν Τοῦρκο πρωθυπουργό. Ἀλλὰ ἕνα τέτοιο παραλήρημα θρασύτητος, βαρβαρότητος, χυδαίας περιφρονήσεως ἀκόμη καὶ τῆς στοιχειώδους λογικῆς ἦταν πραγματικὰ ἔκπληξη ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς πιὸ ἐπιπόλαιους ὀνειροπόλους τῶν καλῶν σχέσεων μὲ τὴν Τουρκία. Ἀναμφιβόλως, κ. Ἐρντογάν, εἶναι ντροπὴ καὶ μάλιστα μεγάλη οἱ βάρβαρες ὀρδὲς τοῦ Ἀττίλα νὰ κάθονται στὸ ἴδιο τραπέζι μὲ τοὺς πρίγκιπες 3.000 χρόνων κορυφαίου δημιουργικοῦ πολιτισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ νὰ θέλουμε νὰ κάνετε κι ἄλλη χάρη στὴν Κύπρο μετά (καὶ σάν) τὸ φρικτὸ ἔγκλημα τοῦ 1974, ἔχετε δίκαιο, πάει πολύ.
Καὶ βέβαια δὲν εἴμαστε τόσο ἀφελεῖς, ὥστε νὰ περιμένουμε ἀντίδραση ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῶν μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Αὐτοὶ ἔχουν φωνὴ μόνο γιὰ τὰ ὠμὰ συμφέροντά τους.
Ἀλλὰ ἡ ἀπόλυτη σιωπὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα τοῦ ΟΗΕ κ. Μπὰν Κι-Μοὺν στὸ προσχέδιο τῆς Ἐκθέσεώς του γιὰ τὸ Κυπριακό, ποὺ γνωστοποιήθηκε στὶς 10 Αὐγούστου, εἶναι πραγματικὰ θλιβερή.
Οὔτε μάτια οὔτε αὐτιὰ ἔχετε, κ. Γενικέ;
Ἔχετε καὶ ἐσεῖς δίκαιο. Οἱ συνένοχοι πάντα σιωποῦν.
Ἀλλά, νομίζετε, θὰ σιωπήσει καὶ ὁ Θεός;

28/9/11

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, «Δικαιώνονται πλήρως ὅσοι ὑπέγραψαν καί ὑπογράφουν τήν κατά τῆς δαιμονικῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ὁμολογίαν»

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 28ῃ Σεπτεμβρίου 2011
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
«Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις τὶς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τὶς δὲ κοινωνίᾳ φωτὶ πρὸς σκότος; τὶς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαλ; ἤ τὶς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; τὶς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων;»
(Β΄Κορ. 10:14-16)
Ἀπὸ 11-13 Σεπτεμβρίου 2011 πραγματοποιήθηκε στὸ Μόναχο τῆς Γερμανίας ἡ 11η Συνάντηση «Εἰρήνης», ἡ ὁποία διογρανώνεται ἀπὸ τὴν ὀργάνωση τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Κοινότητος Saint Egidio καὶ τὴν θρησκευτικὴ κοινότητα τοῦ τόπου ὅπου διοργανώνεται ἡ συνάντηση. Στὴν παροῦσα ἔλαβαν μέρος ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί Χριστιανικῶν Κοινοτήτων καὶ ἐκπρόσωποι ἄλλων θρησκειῶν ἀνὰ τὸν κόσμο... Σύμφωνα μὲ ἀνακοίνωση τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση: «Μία ἐνδιαφέρουσα συνάντηση ἐκκλησιαστικῶν καὶ θρησκευτικῶν ἐκπροσώπων, πολιτικῶν, ἀκαδημαϊκῶν διδασκάλων καὶ ἐκλεκτῶν μελῶν διαφόρων κοινωνικῶν φορέων πραγματοποιήθηκε στὸ Μόναχο τῆς Βαυαρίας». Τὴν εὐθύνη τῆς ὀργάνωσης εἶχε ἡ κοινότητα τοῦ «Ἁγίου Αἰγιδίου» μὲ μία κίνηση πού ἄρχισε τὸ 1986 στὴν Ἀσίζη τῆς Ἰταλίας ὅταν ὁ προηγούμενος κανονικῶς ἀνυπόστατος «ἡγεμὼν» τοῦ Βατικανοῦ Ἰωάννης Παῦλος ὁ Β΄, συνεκάλεσε παγκόσμια συνάντηση θρησκευτικῶν ἡγετῶν, προκειμένου νὰ προσευχηθοῦν γιὰ τὴν «εἰρήνη». Προσκεκλημένος στὴν συνάντηση τοῦ Μονάχου ἦταν ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ἀχαΐας κ. Ἀθανάσιος, Διευθυντὴς τοῦ Γραφείου Ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Ε.Ε., ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αὐγουστίνος (Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως), ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε κ. Σεραφεὶμ (Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας), ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλεπίου κ. Παῦλος (Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας), ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μὶνσκ κ. Φιλάρετος (Πατριαρχεῖο Μόσχας), ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κωνσταντίας-Ἀμμοχώστου κ. Βασίλειος (Ἐκκλησία τῆς Κύπρου) καὶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κρούγας κ. Ἀντώνιος (Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας).

Τὸ 2012 τὸ συνέδριο θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ Σεράγεβο. Τὴν ἀναγγελία τοῦ τόπου τῆς προσεχοῦς συνάντησης ἔκαναν «συγκινημένοι» καὶ ἀπὸ κοινοῦ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς «Ἐπίσκοπος» τῆς σημερινῆς πρωτεύουσας τῆς Βοσνίας-Ἐρζεγοβίνης καὶ ὁ «Μέγας» Μουφτής.

Κατά τήν διάρκεια τῆς συναντήσεως πού ἄνοιξε μέ τήν παρουσία τοῦ Προέδρου τῆς Γερμανικῆς Ὁμοσπονδίας κ. Κρίστιαν Γούλφ, μίλησε ἡ καγκελάριος τῆς Γερμανίας κ. Ἀ. Μέρκελ, ἡ ὁποία ζήτησε τήν προσευχή ὅλων τῶν θρησκειῶν γιά νά «βοηθηθοῦν» ὅλες οἱ Εὐρωπαϊκές Κυβερνήσεις.

Λίγο πιό βόρεια στήν Σουηδική πόλη Φιξέτρα τοῦ δήμου τῆς Νάκα πλησίον τῆς Στοκχόλμης, ὁ ἰμάμης Ἀγουάν Ὄλγουαν μαζί μέ τούς ἐκπροσώπους τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Κοινότητος καί τῆς Λουθηρανικῆς Κοινότητος τῆς Σουηδίας καί μέ σύνθημα «Ἔχομε ἕναν κοινό Θεό. - Ἀπό τήν μισαλοδοξία στήν πανθρησκεία» κατασκευάζουν ἕνα κοινό κτίριο Guds Hus, πού σημαίνει «οἶκος τοῦ Θεοῦ», πού θά εἶναι ἔτοιμο τό 2015 στό ὁποῖο θά συστεγάζεται σέ κοινό χῶρο γιά τούς πιστούς τῶν τριῶν αὐτῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων Χριστιανικός Ναός καί Μουσουλμανικό τέμενος μέ κοινό κέντρο νεότητος καί κοινό χῶρο γιά τά παιδιά.

Δέν ὑφίσταται μεγαλυτέρα ἐπιτυχία τοῦ δολίου δράκοντος καί αἰσχίστου ἐχθροῦ τῆς ἀληθείας καί τῆς σωτηρίας καί ἀρχαίου πτερνιστοῦ δαίμονος ἀπό τίς ἀνωτέρω τραγικές ἐκδηλώσεις τοῦ συγκρητιστικοῦ οἰκουμενισμοῦ πού μέ τό πρόσχημα τῆς δῆθεν εἰρήνης ἀπομειώνει καί εὐτελίζει πλήρως τήν ἀλήθεια τῆς διά Χριστοῦ τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Σωτῆρος τοῦ κόσμου ἀποκαλύψεως. Μεγαλειωδῶς, ὁ θεῖος Παῦλος «προφητεύει» καί στηλιτεύει τό ὄνειδος καί τό κανονικό ἔγκλημα τοῦ συγκρητιστικοῦ οἰκουμενισμοῦ, πού ἀποτελεῖ τήν ἐσχάτη πλάνη καί τόν αἴσχιστο πρόδρομο τοῦ Ἀντιχρίστου. Δικαιώνονται ἑπομένως πλήρως, ὅσοι διαμαρτύρονται, ἀντιτίθενται καί ὑπέγραψαν καί ὑπογράφουν τήν κατά τοῦ θεηλάτου καί εἰδεχθοῦς καί ἐγκληματικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῆς δαιμονικῆς αὐτῆς παναιρέσεως ὁμολογίαν. Διερωτᾶται πᾶς ἐχέφρων ὑπάρχει εἰρήνη καί σωτηρία χωρίς τόν Χριστόν; Μπορεῖ νά ἐπιτευχθῆ ἡ εἰρηνική κοινωνία μεταξύ τῶν ἀνθρώπων ὅταν δαιμονιωδῶς ἀρνοῦνται τήν Ἔνσαρκον Σοφίαν καί Ἀγάπην τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὑψώνοντες τό διαμονικό περίπαιγμα τῆς δῆθεν ἀληλλοκατονοήσεως στό ψεύδος καί τήν πλάνην; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀποδέχονται χριστιανοί ἐπίσκοποι συμπροσευχάς μέ τούς διαμονιῶντας ὁπαδούς τῶν ἀνθρωποκατασκευασμένων ψευδοθρησκειῶν τῶν ὁποίων μέντωρ, ἐμπνευστής καί ποδηγέτης εἶναι ὁ διάβολος; Σκέπτεται κανείς ποτέ τόν ἱερό Γρηγόριο τόν Θεολόγο ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Ἱεράρχας πού συμμετεῖχον, νά συμπροσεύχεται «ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ κόσμου» καί νά συνδιαλέγεται μετά τῶν ἐκπροσώπων τῆς ἀρειανικῆς αἱρέσεως πού εἶχε τότε καταλάβει ὅλη τήν Κωνσταντινούπολιν; Εἰς τί διαφέρει ὁ ἐπονείδιστος καί κακοποιός Ἄρειος ἀπό τόν ψευδοπροφήτην τοῦ Ἰσλάμ Μωάμεθ ἤ τόν νεοφανῆ αἱρεσιάρχη Κάρολο Ράσσελ τῆς φυλλαδικῆς ἑταιρείας «Σκοπιά τοῦ Πύργου» ἀφοῦ καί οἱ τρεῖς ὑπῆρξαν ὄργανα τοῦ δαίμονος διά τήν ἀπομείωσιν τοῦ θεανδρικοῦ προσώπου τοῦ ἐνσαρκωθέντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί τήν στρέβλωσιν καί ἐκμηδένισιν τοῦ Εὐαγγελικοῦ μηνύματος Του. Πῶς δύνασαι νά συμπροσεύχεσαι καί μάλιστα σέ δῆθεν ἀνύπαρκτον κοινόν Θεόν ὅταν ἡ βασική διακήρυξις τῆς ψευδοθρησκείας τοῦ Ἰσλάμ εἶναι ὅτι δέν ὑφίσταται Τριαδικός Θεός καί ὅτι ὁ ἐνσαρκωθείς Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι κτίσμα καί ἁπλοῦς διαγγελεύς τοῦ μηνύματός Του. (Σοῦρες Κορανίου Αἱ γυναῖκες 4:156, 169). Πῶς μπορεῖς νά συμπροσευχηθεῖς μετά τῶν ἀθλίων Ραββίνων τοῦ Ἑβραϊσμοῦ, οἱ ὁποίοι μετήλλαξαν τόν θεϊσμόν τῆς Π. Διαθήκης σέ ἑωσφορισμό καί σατανολατρεία εἰσάγοντες στόν Ἰουδαϊσμό τόν Καμπαλισμό καί τόν Ταλμουδισμό, οἱ ὁποίοι πεισμόνως καθυβρίζουν τόν ἐνσαρκωθέντα πανάχραντον Υἱόν τοῦ Θεοῦ ἀναμένοντες ὡς ψευδομεσσίαν των τόν ἐρχόμενον Ἀντίχριστον; Πῶς μπορεῖς νά συμπροσευχηθῆς μέ τήν Προτεσταντική Μετερυθμισμένη Κοινότητα τῆς Ὀλλανδίας, τῆς ὁποίας ὁ ἐφημέριος στό Γκόρινχεν, Κλάς Χέντρικσε συνέγραψε βιβλίο μέ τίτλο: «Πιστεύοντας σέ ἕναν ἀνύπαρκτο Θεό».

Ἡ ἀπροκάλυπτος πασίδηλος καί αὐταπόδεικτος καταπάτησις τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ διά τούς ἀνωτέρω ὄνειδος καί πτῶσιν πού μόνον τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου δύναται νά ἀποπλύνη διότι μετ’ ἐπιγνώσεως ἀπεμπολοῦν καί περιφρονοῦν τόν λόγον τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας καί Σωτῆρος τοῦ κόσμου «ὁ μή τιμῶν τόν Υἱόν, οὐ τιμᾶ τόν Πατέρα τόν πέμψαντα αὐτόν» (Ἰω. 5:23).

Ἀσχέτως ἀπό τά ὑποβολιμιαῖα δαιμονικά φληναφήματα περί ψευδοειρήνης καί ψευδοσυνυπάρξεως τῆς δεινῆς παναιρέσεως τοῦ συγκρητιστικοῦ οἰκουμενισμοῦ ὁ αἰώνιος καί ἄφθιτος καί ἀνυπέρβλητος λόγος τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ καί ἡ ὀρθοδοξία καί ὀρθοπραξία τῶν μαρτύρων καί ἡρώων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως μᾶς καλεῖ νά συμπαραταχθῶμεν ὄχι μέ τούς ὀσφυοκάμπτας ἐθελόδουλους ἀπομειωτάς τῆς ἀληθείας ἀλλά μέ τούς γενναιόφρονας ὁμολογητάς καί κοινωνούς τῆς σταυρο-αναστασίμου πορείας τοῦ Ἀρχηγοῦ καί Τελειωτοῦ τῆς Πίστεως. Μή λησμονῶμεν ὅτι κατά τήν διάρκειαν τῶν πέντε αἰώνων δουλείας τοῦ Γένους ὑπῆρχον οἱ ἐθναρχεύοντες θρησκευτικοί ἡγήτορες, ἀλλά καί ὁ θεῖος τῶν Νεομαρτύρων ἔνδοξος καί θεηγόρος ὅμιλος.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Σαφής δήλωση του Υπουργού Οικονομικών για καθιέρωση ηλεκτρονικών αποδείξεων


(δείτε κυρίως από το 1.00 και εξής)
Απόσπασμα άρθρου των Νέων, 28/9/2011
ΦΟΡΟΚΑΡΤΕΣ. Σαφές είναι πάντως ότι υπό τη δραματική πίεση αύξησης των δημοσίων εσόδων, οι αλλαγές θα έχουν ισχύ φέτος. Οπως είπε ο υπουργός, «το μέτρο αυτό θα ισχύσει με τη φορολογική δήλωση του 2012 για τα εισοδήματα του 2011» ενώ η καταγραφή των αποδείξεων θα γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο: «Αυτές οι αποδείξεις θα είναι ηλεκτρονικές, οι αποδείξεις θα είναι συγκεντρωμένες με ηλεκτρονικό τρόπο και δεν θα παίρνεις καμία επιστροφή... Πρέπει να οικοδομήσεις το επίπεδο του δικού σου εισοδήματος με αποδείξεις οι οποίες θα είναι ηλεκτρονικές». Οι «ηλεκτρονικές» αποδείξεις θα μπουν στη ζωή των φορολογουμένων από τη Δευτέρα, με την έλευση της φοροκάρτας ή κάρτας αποδείξεων η οποία θα διατίθεται από τις τράπεζες. Εφόσον τα καταστήματα είναι εφοδιασμένα με τα απαραίτητα μηχανήματα POS για συναλλαγές μέσω πιστωτικών καρτών, με την κάρτα αποδείξεων θα καταγράφονται ηλεκτρονικά οι συναλλαγές, χωρίς προσωπικά δεδομένα, απαλλάσσοντας τους φορολογούμενους από το ατελείωτο χαρτοβασίλειο και τη βάσανο των προσθέσεων. Βέβαια ώσπου να μπορούν όλα τα καταστήματα να υποστηρίξουν τα χρήση της φοροκάρτας, οι φορολογούμενοι θα πρέπει να συνδυάζουν χάρτινες και ηλεκτρονικές αποδείξεις...

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ερμηνεία στο βιβλίο του Ιώβ (18)

πηγή: Ι.Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου και simeronwordpress

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης, Ομότιμος Καθ. Πανεπιστημίου Α.Π.Θ. -ΙΗ΄ ερμηνευτική ομιλία στον Δίκαιο Ιώβ:Ανακεφαλαίωση κεφάλαιο 1-7 αρχή του 8ου κεφαλαίου
Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης - Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Οι «ηλεκτρονικές αποδείξεις» ως μέτρο εξαναγκασμού των πολιτών για τη χρήση ηλεκτρονικών καρτών σε όλες τους τις συναλλαγές

Μόνο οι "ηλεκτρονικές αποδείξεις" θα μετρούν από την Πρωτοχρονιά
Του Σπύρου Δημητρέλη
Μόνο οι δαπάνες που θα καταγράφονται ηλεκτρονικά θα μετρούν για την οικοδόμηση του ποσού που απαιτείται από τους φορολογούμενους προκειμένου να γλιτώσουν από την καταβολή πρόσθετου φόρου εισοδήματος. Αυτό προβλέπει το σχέδιο που επεξεργάζεται το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αναβιώσει το κίνημα των αποδείξεων και να αυξήσει την απόδοση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας από τους επαγγελματίες.
Το σχέδιο αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2012 και θα λειτουργήσει ως μέσο πίεσης προς τους φορολογούμενους προκειμένου να χρησιμοποιούν χρεωστική, πιστωτική ή φορο-κάρτα κατά τις συναλλαγές τους...
Χθες ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε λόγο για «ηλεκτρονικές αποδείξεις» τις οποίες θα πρέπει οι φορολογούμενοι να συγκεντρώνουν ανάλογα με το ύψος του εισοδήματός τους. Τι ακριβώς θα συμβαίνει; Κάθε φορολογούμενους θα πρέπει να συγκεντρώνει αποδείξεις που θα έχουν καταγραφεί με ηλεκτρονικό τρόπο που η συνολική τους αξία θα είναι ευθέως ανάλογη του ύψους του εισοδήματος. Ο υπουργός Οικονομικών έφερε χθες δυο παραδείγματα ανεβάζοντας το ύψος των απαιτούμενων αποδείξεων από το 25% του εισοδήματος που είναι σήμερα στο 50% έως και 60%. Χαρακτήρισε όμως αυτές τις αποδείξεις «ηλεκτρονικές». Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα μετρούν μόνο εφόσον πραγματοποιούνται με ηλεκτρονικό τρόπο πληρωμής, όπως είναι η χρεωστική ή η πιστωτική κάρτα ή καταγράφονται ηλεκτρονικά μέσω της υπό έκδοση «φοροκάρτας». Τα ποσοστά αυτά θεωρούνται εξαιρετικά υψηλά και ουσιαστικά λειτουργούν ως τιμωρία της αποταμίευσης ή αντίστροφα ως κίνητρα για κατανάλωση. Ωστόσο, όπως έχει αναφέρει το Capital.gr σε παλαιότερο δημοσίευμα, εξετάζεται να διπλασιάζεται η αναγνωριζόμενη από την εφορία αξία των αποδείξεων εφόσον χρησιμοποιείται για την πληρωμή τους ηλεκτρονικό μέσο συναλλαγής.

Η συνολική αξία των αποδείξεων που συλλέγει με ηλεκτρονικό τρόπο κάθε φορολογούμενους θα καταγράφεται σε ειδική ηλεκτρονική μερίδα που θα δημιουργηθεί στο taxisnet προκειμένου να απαλλαγούν οι φορολογούμενοι και από την υποχρέωση διακράτησης των χάρτινων αποδείξεων. Με την ηλεκτρονική καταγραφή των αποδείξεων επιτυγχάνεται όχι μόνο η αυτόματη καταγραφή των σχετικών δαπανών των φορολογούμενων αλλά και των αντίστοιχων εσόδων των επιχειρήσεων (π.χ. καταστημάτων λιανικής πώλησης, εστιατορίων, ελευθέρων επαγγελματιών κλπ). Με αυτόν τον τρόπο εκτιμάται ότι θα αυξηθεί η απόδοση του ΦΠΑ και θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή.

Μέχρι 7 ώρες η διδασκαλία μαθημάτων δεύτερης ανάθεσης

Σύμφωνα με υπ. Αριθμ. 81504/Δ2 απόφαση της υπουργού Παιδείας που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1811 τ.Β΄ /11-8-2011 (σελ. 4 και 5) «Οι εκπαιδευτικοί ενός σχολείου διδάσκουν κατά προτεραιότητα μαθήματα της βασικής ειδικότητας τους, σε πρώτη και σε δεύτερη ανάθεση. Όταν διδάσκουν σε δεύτερη ανάθεση μαθήματα άλλου κλάδου … μπορεί να καλύψουν μέχρι και 7 διδακτικές ώρες».
Σύμφωνα δε και με διευκρινίσεις που έδωσε η Υπουργός στην παραπάνω απόφαση «Το όριο των επτά (7) διδακτικών ωρών (παρ. 7) αφορά στα μαθήματα δεύτερης ανάθεσης που μπορεί να διδάξει ο εκπαιδευτικός είτε από τη βασική ειδικότητά του είτε από τη δεύτερη ειδικότητα, που μπορεί να του αποδοθεί».
Υπενθυμίζουμε ότι όσον αφορά στον κλάδο των Θεολόγων μάθημα πρώτης ανάθεσης είναι τα Θρησκευτικά όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου. Ως β΄ ανάθεση οι Θεολόγοι μπορούν να διδάξουν το μάθημα της Ιστορίας σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και το μάθημα Αρχές Φιλοσοφίας της Β’ τάξης Γενικού Λυκείου. Περιττό να τονισθεί ότι οι Θεολόγοι θα έπρεπε ήδη να έχουμε αποκτήσει το δικαίωμα διδασκαλίας της Ιστορίας του Γενικού Λυκείου, δικαίωμα που έχει δοθεί στους καθηγητές ξένων γλωσσών.
Δείτε το ανωτέρω ΦΕΚ και τη διευκρινιστική εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας πατώντας το Διαβάστε περισσότεραΦΕΚ 11814Α8Θ9-ΓΚ3-signed-1

27/9/11

Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Εθνικές πληγές, διάγνωσις και θεραπεία (Α΄)

ΕΘΝΙΚΕΣ ΠΛΗΓΕΣ, ΔΙΑΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ (Α’)
Γράφει ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος
Ιεροκήρυξ Ι.Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης
Κόνιτσα
Πρέπει να ζει κανείς εκτός πραγματικότητας για να μη βλέπει τον εσωτερικό πόλεμο που έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει στην πατρίδα μας.
Και ενώ όλοι βλέπουν την κατάσταση που διαμορφώνεται, ο καθένας προσπαθεί να ερμηνεύσει το γενικώτερο κατάντημα αναλόγως της πολιτικής του τοποθετήσεως και της κοσμοθεωρίας του.
Οπωσδήποτε το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπατριωτών μας αλλά και των εκτός Ελλάδος παρατηρητών του αυξανόμενου δημοσίου χρέους και της γενικωτέρας κρίσεως, εντοπίζει την αιτία του όλου προβλήματος στον πολιτικοοικονομικό και μόνο τομέα. (Και μόνο τούτος ο δείκτης ερμηνείας του φαινομένου, αποκαλύπτει το πόσο έχει υποβαθμιστεί το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων). Ο καθένας λοιπόν μέσα από το πρίσμα των πολιτικών του τοποθετήσεων, προσπαθεί να ρίξει τα βάρη στον άλλον. Η γνωστή δηλαδή τακτική της μεταθέσεως των προσωπικών ευθυνών στους ώμους των άλλων, με ό,τι αυτό βέβαια συνεπάγεται...

Ας μας επιτραπεί όμως σήμερα να δούμε το όλον θέμα και από μια άλλη σκοπιά, που ενδεχομένως στενοχωρήσει ή και ενοχλήσει ορισμένους.
Πριν όμως καταλήξουμε σε προσωπικές και συλλογικές ευθύνες, επιβάλλεται να ρίξουμε το βλέμμα μας σε κάποιες ανοικτές πληγές της κοινωνίας μας και να ρωτήσουμε:

Σε ποιόν άραγε πόλεμο, ακαταπαύστως, χάνουν την ζωή τους χίλια και πλέον άτομα την ημέρα; Προφανώς σε κανέναν. Κι όμως, στην Ελλάδα, επί σειρά ετών, 300.000 έως 400.000 εκτρώσεις ετησίως (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία), αφανίζουν το μέλλον του τόπου μας και της φυλής μας.
Είναι τέτοιο και τόσο το κατάντημα, ώστε με τα χρήματα του φορολογουμένου λαού, το ίδιο το κράτος, στα νοσοκομεία-σφαγεία, συντελεί το μεγαλύτερο των εγκλημάτων. Σωστά έχει λεχθεί ότι περισσότερο κοστίζει ένα δόντι παρά ένα ανυπεράσπιστο κυοφορούμενο παιδί.

Ερώτημα δεύτερον:
Σε ποιο κράτος, που εννοείται σέβεται την υπόστασή του, και ενδιαφέρεται για το μέλλον του, παρατηρείται τόση εισροή λαθρομεταναστών με αυξανομένους μάλιστα τους δείκτες εισόδου στα εδάφη του; Το ότι κάποιοι κάνουν λόγο για τους Έλληνες μετανάστες στις δεκαετίες ‘60 και ‘70 και τους παραλληλίζουν με τον συρφετό των ξένων που εισρέουν παράνομα, μόνο ως κακόγουστο αστείο θα μπορούσε να εκληφθεί ή ως παροιμιώδη αφέλεια όσων το υποστηρίζουν.

Ερώτημα τρίτον:
Ποιο οργανωμένο κράτος, ενώ διαθέτει τεράστιους φυσικούς πόρους, τους αφήνει ανεκμετάλλευτους, με αποτέλεσμα να φτάνει στο κατάντημα να δανείζεται από άλλα κράτη και από τραπεζικούς κολοσσούς, υπέρογκα ποσά με υψηλούς τόκους και στο τέλος να μη κατορθώνει να ξεχρεώσει ούτε και αυτά τα επιτόκια;
Ομολογουμένως θα χρειάζονταν σελίδες ολόκληρες για να αναφέρει κανείς, έστω και συνοπτικώς το πόσο έχει ευλογήσει η πρόνοια του Θεού την Πατρίδα μας (θαλάσσιος πλούτος, καλλιεργήσιμα εδάφη, μοναδικές εκτάσεις για κτηνοτροφία, ορυκτός πλούτος και τόσα άλλα, με κορυφαίο τον αρχαιολογικό μας θησαυρό που βρίσκεται και κρύπτεται ακόμα σε όλα τα μήκη και πλάτη του τόπου μας).
Εάν όντως υπήρχε σωστός πολιτικοοικονομικός προγραμματισμός, η Ελλάδα όχι μόνο δεν θα κινδύνευε να εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος της από το 115% του Α.Ε.Π στο ανατριχιαστικό ύψος του 190% όπως ανακοίνωσε το Δ.Ν.Τ για το επόμενο έτος, αλλά η ίδια θα μπορούσε να πλουτίσει τα τέκνα της και ταυτοχρόνως να βοηθήσει και άλλα κράτη που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν παρόμοιες οικονομικές ανάγκες... Αντ’ αυτού όμως βλέπουμε να προστίθενται ολοένα και περισσότερα ανάλγητα, εξοντωτικά και απάνθρωπα μέτρα που εξουθενώνουν τον Ελληνικό λαό. Και το χειρότερο όλων, που δεν έχει ακόμα επισημανθεί όσο θα έπρεπε, ότι αυτή η οικονομική κρίσις δημιουργεί διχασμό και σκληρή αντιπαλότητα στις κοινωνικές ομάδες, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται η Εθνική συνοχή και άρα το μέλλον του τόπου.

Ερώτημα τέταρτον:
Ποιο Έθνος που έχει επίγνωση της αποστολής του, αφήνει τη νεολαία του να φτάνει σε τέτοιο φρικτό κατάντημα εκφυλισμού όπως συμβαίνει τελευταίως στη χώρα μας; Οι νέοι δηλ. άνθρωποι να ξεφεύγουν από το ήθος και τις αρχές που συνέχουν την κοινωνία και αναδεικνύουν την ολοκληρωμένη προσωπικότητα, καταντώντας ουσιαστικά σκλάβοι των παθών της ατιμίας και αργά ή γρήγορα, νομοτελειακώς, σκλάβοι και των ανθρώπων;

Ερώτημα πέμπτον:
Ποιο Έθνος λησμονεί τόσο πολύ τα τέκνα του που βρίσκονται εκτός του μητροπολιτικού-ζωτικού του χώρου; Η πατρίδα μας και στο σημείο αυτό κινδυνεύει να έχει την αρνητική πρωτιά. Όχι απλώς λησμόνησαν οι κρατούντες τους όμαιμους αδελφούς που βρίσκονται στις αλησμόνητες πατρίδες, όχι μόνο περιφρονείται ο όπου γης Ελληνισμός, μα και σε πλείστες όσες περιπτώσεις, συμπεριφέρεται η κεντρική διοίκησις ως κακή μητριά. Υπερβολές; Μακάρι να ήταν. Η κατάργησις ακόμα και των δεξιώσεων στις πρεσβείες μας όπου γης, κατά τις Εθνικές εορτές, για δήθεν λόγους οικονομίας, αποδεικνύει τραγικά του λόγου το αληθές.

Ερώτημα έκτον:
Πως ενεργεί ένα σοβαρό κράτος όταν βλέπει ότι οι θάνατοι ξεπέρασαν κατά πολύ τις γεννήσεις των υπηκόων του; Και πώς ανατρέπεται η κατάστασις όταν με μαθηματική ακρίβεια σε λίγο καιρό οι ξένοι θα πλεονάζουν του γηγενούς πληθυσμού του; Προφανώς, ένα σοβαρό κράτος ουδέποτε εφαρμόζει αυτό που λαμβάνει χώρα στην ταλαίπωρη πατρίδα μας, δηλ. ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών (των οποίων ακόμα και οι τόποι καταγωγής τους είναι δύσκολο να εντοπιστούν στον χάρτη;).
Ποια άλλη φυλή έχει υποστεί τα τελευταία έτη τέτοια και τόση αλλοίωση στην ουσία της και στη δομή της όσο η δική μας, με την γνωστή «φάμπρικα» των ομαδικών και ανεξελέγκτων ελληνοποιήσεων; Και πόσο ο δύσμοιρος τόπος μας θα αντέξει από τις συνακόλουθες επιπτώσεις των μικτών γάμων; Το παράδειγμα της Αμερικανικής πανσπερμίας, του μωσαϊκού αυτού των εθνοτήτων, της χώρας δηλ. που στερείται ιστορικών παραδόσεων και ενιαίας πολιτιστικής και πολιτισμικής συνοχής, οπωσδήποτε δεν μπορεί να αποτελεί παράδειγμα για την Ελληνική μας Πατρίδα;

Ερώτημα έβδομον:
Ποιο κράτος, τουλάχιστον των Βαλκανίων, γιατί σε άλλες, περισσότερο ανεπτυγμένες περιοχές, τούτο αποκλείεται, ξεκινά σχολική περίοδο και τα βιβλία είναι ανύπαρκτα; Δυστυχώς και στο σημείο αυτό κρατούμε τα πρωτεία.

Ερώτημα όγδοον:
Σε ποιο οργανωμένο κράτος που γνωρίζει να προστατεύει το κύρος του, οι ξένοι λαθρομετανάστες, τολμούν δημοσίως να ποδοπατούν και να καίνε τη σημαία, το ιερό δηλ. σύμβολο της χώρας που τους φιλοξενεί; Μπορεί κανείς να σκεφθεί κάτι ανάλογο στην Ευρώπη ή στην Αμερική; Μπορεί κανείς να φανταστεί σε άλλα ευνομούμενα κράτη τους αναρχικούς να ρίχνουν βόμβες και να καίνε το μνημείο του αγνώστου στρατιώτου; Όσοι τολμήσουν, θα πέσουν αμέσως νεκροί και η κοινωνία ολόκληρη θα επευφημήσει τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας. Και αυτό το γνωρίζουν όλοι. Για τούτο και ουδέποτε σημειώνονται σε σοβαρές χώρες, τέτοιου είδους βανδαλισμοί. Επιτέλους, σε κάθε πολιτισμένη χώρα που κατοικείται από ανθρώπους οι οποίοι διαθέτουν στοιχειώδη λογική και Εθνική αξιοπρέπεια, υφίστανται και κάποιοι αναγκαίοι όροι διαβιώσεως που είναι ανεπίτρεπτο να τους ξεπερνά κανείς άνευ σκληρών συνεπειών.

Ερώτημα ένατον:
Ποιο κράτος που θέλει να γίνεται σεβαστό στους φίλους του και υπολογίσιμο στους εχθρούς του, παρουσιάζει την απαράδεκτη και απαξιωτική συμπεριφορά που δείχνει το δικό μας στους σταθερούς πυλώνες του Έθνους όπως είναι ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας; Και ποιά σοβαρή κυβέρνηση κοιτάζει να κλείσει την μαύρη τρύπα του οικονομικού ελλείμματος και της ανεξέλεγκτης παραοικονομίας με την περικοπή μισθών και επιδομάτων των αξιωματικών του στρατού ξηράς, θαλάσσης, αέρος, των ανδρών της αστυνομίας και γενικώς των σωμάτων ασφαλείας; Η κατάστασις και στο σημείο αυτό, όντως, έχει φθάσει στο απροχώρητο και κάνει τον κάθε Ελληνόψυχο όχι μόνο να θλίβεται αλλά κυρίως να εκνευρίζεται και να φτάνει στα όριά του, (κάτι βεβαίως που η «πολιτική προπαγάνδα» των «ποικίλων συστημάτων», οφείλει να το επισημάνει...).

Ερώτημα δέκατον:
Ποιο Έθνος με τόση Ιστορία και κυρίως τέτοιο και τόσο γλωσσικό πλούτο, αποκόπτει τα τέκνα του από τις ρίζες τους; Φυσικά μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας. Και αν αληθεύει, που μάλλον αληθεύει, ότι την «τύχη» του μαθήματος των θρησκευτικών, δηλ. το προαιρετικόν της διδασκαλίας τους, θα έχουν οσονούπω τόσο το μάθημα της Ιστορίας, όσο και αυτό των Αρχαίων Ελληνικών, κατανοεί κανείς ποιοι κρύπτονται πίσω από αυτές τις καταστάσεις και τις κατάπτυστες υπουργικές αποφάσεις. Αν θελήσουμε να προσδώσουμε χαρακτηρισμό στην διαμορφωθείσα κατάσταση στον ταλαίπωρο χώρο της παιδείας, αναντιλέκτως θα την ονομάζαμε Εθνική-παιδαγωγική αυτοκτονία. Και δεν πρόκειται πράγματι περί Εθνικής αυτοκτονίας, όταν οι νέοι άνθρωποι ήδη συνηθίζουν στο διαδίκτυο και στην κινητή τηλεφωνία να γράφουν τα λεγόμενα greeklish (γκρίκλις), δηλ. την νεοβαρβαρική; Φαίνεται πως όσοι κινούν τα νήματα της Ελληνικής καταστροφής, δεν αρκούνται απλώς το να υφίστανται στα «ριζώματα» της συνειδήσεώς τους οι ανθελληνικές ρήσεις και κατευθύνσεις, αλλά προβαίνουν και στην εφαρμογή του Λενικού αφορισμού: «Αν θέλεις να εξαφανίσεις ένα λαό, εξαφάνισε την γλώσσα του»! (Θα μπορούσε κανείς να διανοηθεί για παράδειγμα, στο κράτος του Ισραήλ να έπαυαν την διδασκαλία της Εβραϊκής γλώσσης και της Εβραϊκής Ιστορίας;).
Δυνάμεθα βεβαίως να προσθέσουμε και άλλες χάνδρες στο κομβολόγιον των αμαρτημάτων των ηγετών μας και να συνεχίσουμε αποκαλύπτοντας και άλλες πυορροούσες πληγές που υφίστανται στο Εθνικό σώμα (όπως π.χ. το μη ελεγχόμενο πλέον μουσουλμανικό στοιχείο κ.α). Αρκούν όμως τα όσα παραπάνω επισημάναμε, στο να καταδείξουν «τοις νουν έχουσι» ότι το Έθνος μας πλέον, περισσότερο τώρα παρά ποτέ, έχει φθάσει στο ναδίρ.
Και ναι μεν όλοι μας, λίγο έως πολύ, συμφωνούμε στις διαπιστώσεις και γενικώς στην διάγνωση του ασθενούς. Εκεί όμως που ενδεχομένως θα υπάρξει διαφωνία είναι η ανεύρεσις των αιτίων και κυρίως ο ορθός τρόπος θεραπείας.
(Συνεχίζεται)

Διανομή της Καινής Διαθήκης σε όλους τους μαθητές της Β΄ Γυμνασίου από τη Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου

Επίσκεψη του Επισκόπου μας κ. Ευγενίου στο 1ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου
(27 Σεπτεμβρίου 2011)
Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος επισκέφθηκε το 1ο Γυμνάσιο της πόλεως Ρεθύμνου και ευχήθηκε καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους τους μαθητές. Μετά την πρωινή προσευχή διένειμε στους μαθητές της Β΄τάξεως αντίτυπα της Καινής Διαθήκης, σε ειδική για την Μητρόπολή μας έκδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει το αρχαίο κείμενο και την μετάφρασή του, με τήν ερμηνεία των τεσσάρων Καθηγητών, η οποία έχει την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας.
Η έκδοση 1.000 αντιτύπων της Καινής Διαθήκης έγινε με δαπάνη ευσεβών ανθρώπων του τόπου μας τους οποίους ο Επίσκοπός μας ευχαριστεί με ευγνωμοσύνη... Η έκδοση αυτή έρχεται να ικανοποιήσει ένα πάγιο αίτημα των Θεολόγων καθηγητών της Μητροπολίτικής μας περιφέρειας, καθώς το ιερό κείμενο της Καινής Διαθήκης αποτελεί απαραίτητο βοήθημα για το μάθημα των Θρησκευτικών στην Β΄ Γυμνασίου.
Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει η διανομή της Καινής Διαθήκης σε όλα τα Γυμνάσια που βρίσκονται στα γεωγραφικά όρια της Μητροπόλεώς μας. Και όπως ανέφερε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου στους μαθητές και στους εκαπιδευτικούς του 1ου Γυμνασίου αυτό θα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Νομοσχέδιο για τα blog προκαλεί αντιδράσεις στην Ιταλία

πηγή: in.gr
Ρώμη, Ιταλία
Αντιδράσεις στο χώρο του Διαδικτύου προκαλεί σχέδιο νόμου που φέρνει προς ψήφιση στην ιταλική Βουλή η κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι για τη νομική υπόσταση των ιστολογίων, τα οποία θεωρεί ισότιμα με τις ειδησεογραφικές πύλες.
Βάσει των προτεινόμενων διατάξεων όταν κάποιο άτομο θεωρεί ότι θίγεται ή συκοφαντείται από το περιεχόμενο ιστολογίου, θα μπορεί να κοινοποιεί τη θέση του στον μπλόγκερ μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και εκείνος θα υποχρεούται εντός 48ώρου να ανακαλέσει ή να αναρτήσει απαντητική επιστολή -χωρίς δικαίωμα ανταπάντησης...
Όπως αναφέρει ο ιταλικός Τύπος, εάν αυτό δεν συμβεί ο κάτοχος του ιστολογίου θα αναγκάζεται να καταβάλει πρόστιμο που θα φθάνει έως και τις 12.000 ευρώ.
Το σχέδιο νόμου αρχίζει να συζητείται τη Δευτέρα στην ιταλική Βουλή, αλλά πολλοί χρήστες του Διαδικτύου και οι ιδιοκτήτες των μπλόγκερ προανήγγειλαν ήδη διαδήλωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Πάνθεον για την Πέμπτη.
Ομάδες που δημιουργήθηκαν στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης Facebook και Twitter ζητούν την τροποποίηση του εν λόγω άρθρου και εκφράζουν την άποψη ότι «πρόκειται για εκβιασμό» και «προσπάθεια φίμωσης του Διαδικτύου».
Πολλοί σχολιαστές επισημαίνουν ότι υπάρχουν αρκετοί βουλευτές και γερουσιαστές -και στο εσωτερικό της ιταλικής κεντροδεξιάς- που αντιτίθενται στην έγκριση του μέτρου.
Ένας από αυτούς, ο Ρομπέρτο Κασινέλι, του μπερλουσκονικού Οίκου της Ελευθερίας πρόκειται να καταθέσει μια τροπολογία, την οποία συνέταξε σε συνεργασία με πολίτες που διαθέτουν ιστολόγια.
«Δεν υπάρχει πρόθεση να ασκηθεί λογοκρισία, αλλά ίσως δεν επιδεικνύεται η πρέπουσα ευαισθησία προς τον συγκεκριμένο χώρο», δηλώνει ο Κασινέλι.
Από πλευράς της αντιπολίτευσης οι τόνοι είναι σαφώς υψηλότεροι. Ο γραμματέας του κόμματος Ιταλία των Αξιών και πρώην εισαγγελέας Αντόνιο Ντι Πιέτρο τόνισε ότι «είναι ύβρις κατά της δημοκρατίας και της ελευθερίας, πρόκειται για ένα φασιστικό μέτρο».

Κωνσταντίνος Χολέβας, Ο Ιωάννης Καποδίστριας της Ελλάδος και της Ευρώπης

πηγή: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 27/9/2011
Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 –ακριβώς πριν από 180 χρόνια- δολοφονήθηκε από ελληνικό χέρι ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος. Ήταν ξημέρωμα, την ώρα που ο ευλαβής πολιτικός πήγαινε από Όρθρου βαθέος στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο. Ως ένα σύντομο πολιτικό μνημόσυνο στον δημιουργό και ανορθωτή της Νεωτέρας Ελλάδος ας θυμηθούμε ορισμένα στοιχεία από τη ζωή και την προσφορά του.
Ο Κερκυραίος κόμης Καποδίστριας πίστευε ότι ο Ελληνισμός θα αναγεννηθεί μόνον αν παραμείνει ριζωμένος στις διαχρονικές ελληνορθόδοξες αξίες. Διάβαζε κάθε μέρα την Αγία Γραφή και αρχαίους συγγραφείς, όπως ο Πλούταρχος... Είχε πάντα μαζί του την εικόνα της Παναγίας της Πλατυτέρας και μετά τη δολοφονία του ετάφη στη Μονή της Πλατυτέρας στην Κέρκυρα. Τόνιζε την ανάγκη να γαλουχηθούν τα ελληνόπουλα με την Ορθόδοξη Πίστη και τη ακατάλυτη συνέχεια του Ελληνισμού. Όταν έγραφε προς τους ξένους διπλωμάτες υπογράμμιζε τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του Έθνους μας: «Το Ελληνικόν Έθνος σύγκειται από των ανθρώπων, οίτινες από της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως δεν έπαυσαν ομολογούντες την Ορθόδοξον Πίστιν και την γλώσσαν των Πατέρων αυτών λαλούντες».

Όταν εκλήθη να αναλάβει την δημιουργία της Ελλάδος εκ του μηδενός οι Αιγύπτιοι του Ιμπραήμ λεηλατούσαν ακόμη την Πελοπόννησο και οι Τούρκοι κατείχαν πολλά σημεία της Στερεάς. Πίστευε ακράδαντα ότι για να πας στο διπλωματικό τραπέζι έπρεπε πρώτα να έχεις ισχυρό στρατό και να έχεις κερδίσει στο πεδίο των μαχών. Από το 1828 έως το 1831 έδινε τις διπλωματικές του μάχες για την ανεξαρτησία της μικρής Ελλάδος, η οποία εξήρχετο από 400 χρόνια δουλείας, και παράλληλα οργάνωσε τακτικό στρατό, ο οποίος κατεδίωξε τους Τούρκους. Η λαμπρή διπλωματική του δράση σε διεθνές επίπεδο τον είχε κάνει φίλο της Γαλλίας και έτσι το γαλλικό ιππικό με τον Στρατηγό Μαιζόν ανέλαβε την εκδίωξη του Ιμπραήμ από τον Μωριά.

Ο Καποδίστριας είχε μάθει από την εμπειρία του ως συνυπουργός Εξωτερικών της τσαρικής Ρωσίας –μαζί με τον Νέσσελροντ- ότι χρειάζεται συνεχώς να πιέζεις για το εθνικό συμφέρον, να διεκδικείς περισσότερα ώστε να κερδίσεις τελικά έστω και τα μισά. Γνώριζε ότι μία μικρή χώρα πρέπει διαρκώς να επαναδιαπραγματεύεται. Αν άφηνε τα πράγματα όπως αρχικώς τα ήθελαν οι Μεγάλες Δυνάμεις και ο Σουλτάνος, η Ελλάδα που απελευθερώθηκε θα είχε χάσει τη μισή Στερεά και θα ήταν φόρου υποτελής στους Οθωμανούς Τούρκους. Με συνεχή επαναδιαπραγμάτευση επέτυχε την απελευθέρωση όλης της Στερεάς και την κατάργηση της εξάρτησης από τον Σουλτάνο. Χρήσιμο μάθημα και για σήμερα, όταν η επαναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης καθίσταται αδήριτη ανάγκη.

Η διπλωματική του δράση δεν περιορίσθηκε μόνο στο πλευρό του Ρώσου Τσάρου, τον οποίο πίεζε συνεχώς για τα δίκια των υποδούλων Ελλήνων. Επεκτάθηκε και στη διοργάνωση εκ βάθρων της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, γεγονός που αναγνωρίζουν και σήμερα οι Ελβετοί.. Αυτό μάλιστα το πρότυπο θεωρούν ορισμένοι μελετητές ως το πρόπλασμα της Ενωμένης Ευρώπης, γι’ αυτό και χαρακτηρίζουν τον Καποδίστρια ως έναν οραματιστή της ευρωπαϊκής ενοποιήσεως. Ο Καποδίστριας είχε κατανοήσει την ανάγκη για ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των ισχυρών της εποχής για τη διατήρηση της εύθραυστης ειρήνης. Όταν ηττήθηκε οριστικά ο Ναπολέων, οι Άγγλοι κι οι Αυστριακοί πρότειναν τον κατακερματισμό της Γαλλίας. Ο Κερκυραίος σύμβουλος του Τσάρου πρότεινε στη ρωσική διπλωματία να μην υποστηρίξει αυτή την πρόταση, διότι η πλήρης αποδυνάμωση της Γαλλίας θα οδηγούσε σε κηδεμονία της Ευρώπης από τους Άγγλους ή από άλλη δύναμη. Με την επιμονή του η Γαλλία απέφυγε τη διάλυση και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης οι Γάλλοι έστειλαν τον Μαιζόν κατά του Ιμπραήμ , όπως προαναφέραμε.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας παρά την παραμονή και την επιτυχή δράση του στους θαλάμους και τους διαδρόμους της αδίστακτης διπλωματίας των Μεγάλων Δυνάμεων, προσπάθησε να εισαγάγει το ήθος στη διπλωματία. Αντιτάχθηκε στα σχέδια της Ιεράς Συμμαχίας για την κατάπνιξη των απελευθερωτικών κινημάτων διαφόρων λαών. Έχοντας τον πόνο για τη ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ελλάδα, διαφώνησε με ισχυρούς άνδρες της εποχής όπως ο Αυστριακός Καγκελλάριος Μέττερνιχ. Ο Χένρι Κίσσιγκερ, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κατά την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, στη διδακτορική του διατριβή για τον 19ο αιώνα διαπιστώνει: Δύο ειδών διπλωμάτες υπάρχουν στην παγκόσμια ιστορία. Οι Μέττερνιχ και οι Καποδίστριες! Εννοεί, δηλαδή, ότι ο πρώτος εκφράζει τον κυνισμό και την αδικία εις βάρος των αδυνάτων και ο δεύτερος την ανάγκη να υπάρχουν ορισμένες αρχές και αξίες στις διεθνείς σχέσεις.

Οι σώφρονες Έλληνες της μετεπαναστατικής Ελλάδος, όπως ο Θ. Κολοκοτρώνης, κατανοούσαν ότι για να δημιουργηθεί κράτος με νόμο και τάξη έπρεπε να αφεθεί ο Καποδίστριας να κυβερνήσει με κάποια δόση αυταρχισμού. Οι αγγλόφιλοι, που εφοβούντο την κυριαρχία του ελληνικού εμπορικού ναυτικού στη Μεσόγειο, βρήκαν αφορμή να τον κατηγορήσουν για «αντιδημοκρατικές μεθόδους». Το πνεύμα των ξενόδουλων Μαυροκορδάτων οδήγησε το χέρι του Ναυάρχου Μιαούλη να ... κάψει τον ελληνικό στόλο στην Ύδρα ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του Καποδίστρια. Αν και τον άφησαν να κυβερνήσει μόνο τριάμισυ χρόνια ο Καποδίστριας πρόλαβε να αφήσει τεράστιο αναγεννητικό έργο. Γιατί ήταν έντιμος, ικανός και πατριώτης. Τιμώντας τη μνήμη του ας διδαχθούμε από το έργο του.
Μπορείτε να δείτε τις προηγούμενες δημοσιεύσεις του ιστολογίου μας πατώντας το Παλαιότερες αναρτήσεις (δείτε δεξιά)